My Diary กระทู้นี้มีเรื่องราวดี ดี มา เล่าสู่กันฟัง นะจ๊ะ...นะจ๊ะ

  • 18 ตอบ
  • 7156 อ่าน

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

หัวข้อกระทู้มันคือมาหวานแหววแต๋วแตกแท้น้อ...นะจ๊ะ นะจ๊ะ พะนะ โอ๊วววววว
ที่จริงคำคำนี้ ถ้าแฟนพันธ์แท้เสียงอิสาน ที่ติดตามนำเบิ่งหน้าเวทีมาตลอดในปีนี้ก็จะได้ฟัง
กันบ่อยครั้ง เป็นคำ คำ หนึ่ง ที่อยู่ในเพลงเชฟวี่โคโลราโด้ เพลงประจำของผู้มีอุปการคุณ
ต่อ เสียงอิสาน น้องใหม่ปีนี้ มีท่อนหนึ่งที่บอกว่า...ต้องเชฟวีโคโลร่าโด้เท่านั้น นะจ๊ะ นะจ๊ะ

นอกจาก รายเก่าๆ อีกสี่ห้าเจ้า......คือ......

M – 150... เป็นคนต้องสู้ชีวิตไม่มีลิมิตชีวิตเกินร้อย M – 150 นกน้อยอยู่เคียงข้างแรงงาน
ชาวไทย....หยิบเครื่องดื่มขวดต่อไป เอ็มร้อยห้าสิบชีวิตเกินร้อย (อันนี้กินอยู่แล้ว)

Happy Dtac... เทศกาลบ้านเฮาแฮ๊ปปี๊ ม่วนซื่นอีหลีคนอิสานบ้านไกล ซิมม่วนซื่นทั้งปีแฮปปี๊
หลาย แฮ๊ปปี้จัดให้หมู่เฮาชาวอิสาน (อันนี้ทุกวันก็ใช้อยู่ 08XXXXXXXX)

ธนาคารธนชาติ... ธนาคารธนชาติ เพื่อคนไทย เรามั่นใจในประสบการณ์ เรื่องจิ๊บ จิ๊บ
เรามานั่งคุยกัน หรือโทรมาเลย 1770  (อันนี้เป็นเรื่องของอนาคต แต่กะสิใช้แน่นอน ประกัน
รถแบบทูพลัส...สองบวก)

สิงห์คอร์เปอร์เรชั่น... (ปีนี้มาในนามน้ำดื่มตราสิงห์)... เพลงยังบ่มี เหอะ เหอะ รอไปก่อน
ปลายๆ ฤดูกาลหวาคือ (อันนี้กินอยู่แล้ว กะลีโอนั่นเด้ อยู่ในเครือเดียวกัน)

และน้องใหม่มาแรง เชฟวี่ โคโลราโด้....เชฟวี่ โคโลราโด้ เพื่อคนไทยก่อนใครในโลก
ดีไซน์สดใหม่หมดจด สุดยอดรถประหยัดน้ำมัน....(อันนี้เป็นเรื่องของอนาคต ถ้าเร็วๆ นี้สิออก
กะสิเลือกเชฟวี่นี่หละ 555 ขนแฟนคลับไปเบิ่งหมอลำได้หลายดี)

บุ๊ย จำเนื้อเพลงของข้าเจ้าได้เหมิดเลยตั๊วะนิ  แต่ถ้าไม่ใช่แฟนพันธ์แท้ ขาจรขาประจำ โดนๆ
จั่งได้มีโอกาสโค้งอ่วย ไปเบิ่งหมอลำนำเขาเทื่อนึง ซึ่งแต่ละปี กะเทื่อนึงอีหลี 555 ข้าเจ้ากะ
สิจ่มให้ฟัง ข่อยมาเบิ่งหมอลำใด๋นิ บ่ได้มาเบิ่งงานอีเว๊นท์โฆษณาขายของ เดี๋ยวกะนั่น เดี๋ยว
กะนี่ โอ๊ย อีหยังนิ มันคือหยั๊งงงงง 555

เข้าเรื่อง เข้าเรื่อง เดี๋ยวเขาสิว่าข่อยมีเปอร์เซ็นต์กับสปอร์นเซอร์เขา ขายของอีกแล้ว 555

เดือนก่อน ตอนน้ำท่วม....พอดีเป๊ะ  ตึ๊ง ดึ่ง MSN เทิงจอคอมพิวเตอร์ ดังขึ้น

“ อ้าย อ้าย หมอลำกะเปิดวงมาโดนแล้ว ยามใด๋ อ้ายสิเขียนบทความยาวๆ
สี่ห้า หน้ามาให้น้องๆ ได้อ่านแหน่”


แฟนคลับข่อยฝากถามมา นี่ มีแฟนคลับกับเขาด้วยเว๊ยเฮ๊ย... มีคนติดตามนำอ่านบทความ
 ยาว ยาว ของข่อยนำตั๊วะนิ  ได้เลยน้องเอ๊ย เดี๋ยวจัดให้ซักดอก จึก จึก จึก ช่วงนี้มีเวลา
เฝ้าระวังน้ำท่วม งานประจำยุ่งๆ พับเก็บเอาไว้กันสาก่อน โฮ๊ะ โฮ๊ะ ก่อนอื่นกระทู้นี้ผมสิเขียน
ไว้และจะทำการปักหมุดไว้จนหมดฤดูกาลลำปีนี้ ทุกครั้งเมื่อมีโอกาสได้ชมหมอลำตาม
สถานที่ต่างๆ ทั่วประเทศและนอกประเทศ ก็จะนำความประทับใจต่างๆมาเขียนร้อยเรียง
เรื่องราวให้พี่น้องเฮาได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน แต่ว่ากระทู้นี้จะชมและอวยอยางเดียว...
เพื่อที่จะได้สร้างกำลังใจให้กับคนทำงาน ส่วนเรื่องติ มีพี่น้องเฮาได้มาตั้งไว้แล้ว ตั้งแต่ปีมะโว้
และข่อยกะได้ทำการปักหมุดไว้ให้พี่น้องเฮาแสดงความคิดเห็นกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แต่ข่อยยังบ่ได้เข้าไปติอีหยังหลายดอก ให้เวลาหมอลำข้าเจ้าแน่ ปรับปรุงอีหยังแหน่
ซักเดือนสองเดือน มันจะได้ แฟร์ แฟร์ กับคนทำงานเขาเนาะ เบิ่งเทื่อสองเทื่อแล้วมาว่าเขา
มันกะจั่งใด๋ดอก งานบางงาน บางที่ มันกะมิอาจแสดงได้ดั่งใจผุเฮ็ดงานถมเถไป
เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือหมอลำ ยังมีเจ้าหน้าที่ เนาะ

บัดนี้สมควรแก่เวลาแล้วหลังจากหมอลำเปิดวงมาสามเดือน ข่อยมีโอกาสได้ติดตามนำเบิ่ง
มาทั้งหมด สิบสองงาน เฉลี่ยเดือนละ สี่ งาน และปีนี้กะมีโอกาสได้ทำแฮ๊ตทริกส์ ติดตาม
นำเบิ่งหมอลำ สามคืน รวด เป็นที่เรียบร้อยแล้ว กะพอที่จะเห็นอะไรมาบ้างแล้วหละ....
หลังจากที่เขียนกระทู้นี้เสร็จแล้ว ข่อยจัดเต็ม ติ ติ ติ ข่อยสิ ติ ให้พี่น้องเฮาได้อ่านต่อ

สำหรับหัวข้อนี้ ไผมาติ ข่อยบอกก่อนใด๋ ข่อยลบทิ่มทันที ลบทิ่มอย่างเดียว
เพราะมันผิดหัวข้อและวัตถุประสงค์ที่ข่อยตั้งกระทู้นี้ขึ้น กระทู้นี้อยากให้เป็นมุมมอง ด้านบวก
ถ่อนั้นครับพี่น้อง...อะไรดี  ดี ที่จะทำให้ทีมงานมีกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานแจ่ม แจ่ม
ให้พวกเราได้ติดตามกันตลอดไป.....


เชิญมาสุมหัวแสดงความคิดเห็นในหัวข้อนี้ได้เลย แต่จากสถิติที่ผ่านมา ข่อยละงึดพี่น้อง
เฮาแหม เรื่องอันใด๋ดี ดี ที่เว่ากัน พี่น้องเฮากะสิพากันมิดจั๊ด เงียบปานเป่าสาก บ่ปาก
บ่อิ๊ บ่อ๊ะ เรื่องชมคนอื่นเฮ็ดบ่เป็น บาดยามเรื่อง เน่าๆ นี่หนา คือ พากันแหล่นใส่ดีแท้
แฮงด่า แฮงว่ากันแรง แฮงมัก....เรื่องนี้ต้องขยาย เรื่องนี้ต้องผสมโรง แสดง.....
กันซะหน่อย ข่อยว่ามันกะต้องมีบ้างหละ เรื่อง ดี ดี ถึงสิเล็กสิน้อยกะยังดี
คั่นบ่มีคือสิบ่พากันไปเบิ่งดอกข่อยว่า คือ สิพากันนอนอยู่เฮือนเบิ่งทีวี หวาคือพี่น้อง...

แรกเริ่มเดิมที ตั้งแต่กระทู้เริ่มนับเวลาถอยหลังสู่การปิดตำนานเสียงอิสาน จนถึง เสียงอิสาน
ในฤดูกาลลำ ปี 54 – 55 ที่อยากจะเห็นในมุมมองของ นายก อบต. ข่าวคราวต่างๆ ของวง
ประดาประดังเข้ามาเรื่อยๆ จากทุกสารทิศ หลายเรื่องหลากราวแต่ข่อยกะอยู่สื่อๆ คือแข่ว
ทางเทิง ได้ฟังมาแล้วกะผ่านไป ฟังหูไว้หู เก็บมาคิดบ้างเป็นบางคราว ทุกปีข่อยสิหาโอกาส
ไปเยี่ยมไปหย่ามหมอลำ เพื่อติดตามถามข่าว และบรรยากาศการเตรียมงาน เตรียมความ
พร้อม การซ้อมแต่ละส่วนงานในการแสดงของทางวง แต่ปีนี้เนื่องจากเจ้าของเปลี่ยนบทบาท
หน้าที่มาดูงาน ในส่วนอื่น ภารกิจงานของเจ้าจึงหนักหน้าแฮง หาเวลาว่างเพื่อจะเดินทางไป
บ้านพักบ่ได้เลย จนกระทั่งแฟนคลับที่รักของข่อย ได้จัดกิจกรรมร่วมเดินทางไปทอดผ้าป่า
กับแม่นกน้อยที่อุดรธานีวันที่ 8 ตุลาคม ความหวังในการติดตามเรื่องราวต่างๆ ในวงจึงเริ่มขึ้น
วางแผนเคลียร์คิวเจ้าของให้ว่างในช่วงนั้นพอดีเป๊ะ บาดนิ ได้เบิ่งคิวงานหมอลำ หมอลำจะทำ
การเปิดวงวันที่ 11 ตุลาคม เอ๊าเฮ็ดจั่งใด๋จั่งสิได้เบิ่งสิกลับกรุงเทพก่อนแล้วจั่งเดินทางมาอีกที
กะใช้เรื่อง ค่ารถ ค่าเรือ ก็ไม่ใช่ถูก ข่อยจึงจัดไป โควต้าลาพักร้อน 20 วันประจำปีงบประมาณนี้
3 วันแรกยาวไป อย่างต่อเนื่อง ลาต่อ 10 – 12 ตุลาคม ไปเล๊ย ได้เบิ่งหมอลำเปิดวงงานแรกที่
งานไหลเรือไฟ จังหวัด นครพนม พอดี๊ พอดี
 
การเดินทางเพื่อร่วมทำบุญกับทีมงานหมอลำ แฟนคลับเราถือว่าเป็นประเพณีปฏิบัติ ที่ต้อง
ทำร่วมกันทุกปีอยู่แล้ว ไล่มาเลย อ้ายมอด อ้ายแพร น้องตุ๊กตา คู่แฝดเล็กใหญ่ จนปีนี้ ปีล่าสุด
แม่นก วันแรกของการเดินทางในครั้งนี้ แฟนคลับผม พากันไปแบบมืดฟ้ามัวดิน ปกติ
รถตู้คันสองคนกะเหมิดแล้ว แต่ครั้งนี้ได้เหมารถบัสแทน ออกเดินทางจากจากจุดแรก
ราชมังคลากีฬาสถาน หลังรามคำแหง กรุงเทพมหานคร...ในบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยสายฝน
งานนี้พากันลุ้นว่าสิไปได้หรือบ่ น้องน้ำที่รักกำลังลงมาเรื่อยๆ จุ่โจมจุดยุทธศาสตร์ สำคัญหลายๆ
ที่ไปแล้ว สวดท้ายเรากะไปได้คือเก่าแต่ก็ต้องใช้เวลาการเดินทางนานกว่าปกติ  มุ่งหน้าสู่สระบุรี
เลี้ยวขัวสู่อิสานบ้านเฮา รับสมาชิกเพิ่มเติม ที่โคราช และขอนแก่น รับเสบียงอาหารกลางวันแซ๊ปๆ
โดยครูก้อยตอนบ่ายสอง ก่อนจะพากันกิน และกะออกแสงต่อ ฮอดที่พัก เลาะๆ บ้านหนองใส
ประมาณ ห้าโมงหน่อยๆ ที่จริงที่พักในครั้งนี้ แม่นกจะเป็นธุระเปิดบ้านสวนให้เป็นที่พักกับพวกเรา
แต่ด้วยความเกรงใจและความคล่องตัว เราก็เลยขอจัดหาเอง พักเอง จ่ายเอง หลังจากเข้าที่พัก
แยกย้ายทำภารกิจส่วนตัว หนึ่งทุ่มตรงเป๊งเดินทางเข้าสู่บ้านตองห้า ในชุดยูนิฟอร์ม
เสื้อแฟนคลับรุ่นแรก สนับสนุนโดยท๊อปไลน์ดิจิตอล สีดำ แจกให้แฟนคลับฟรี ฟรี ใส่ทำกิจกรรม
ร่วมกัน อาหารเย็นในวันนี้ได้รับความเมตตาจากแม่นก เป็นเจ้ามือ  เลี้ยงรับรองแฟนคลับ เมนูเด็ด
ขนมจีนน้ำยา ลาบเป็ด น้ำพริก และต้มแซบ บ่เห็นมีซุปบังเขีย ป่นปลาทู คือพ่อยงค์บอกหน้าเวทีเลย
อุตส่าห์อยากกิน กินข้าวแลงพร้อมๆ  กับชมการซ้อมของทิมงาน ก่อนเปิดวงฤดูกาลนี้ งานนี้
ข่อยทิ่มป๊ะกล้องถ่ายรูปไปเลย บ่งึด บ่สนใจ ไผสิเอาไปไส๊กะเชิญ ขอนั่งเบิ่งหมอลำซ้อม
แบบตั้งอกตั้งใจกันนี่หละ เสียงอิสาน ปีนี้เป็นการปรับเปลี่ยนโฉมใหม่ของตัวเอง อยู่หลายอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นเวที ไม่มีการใช้ผ้าม่านมาบังระหว่างชันเลยซักชิ้น ไฟ แสง สี จากแต่ก่อนที่เป็นแสง
สปอร์ตไลน์อย่างเดียว มีการเพิ่มแสงสีอย่างอื่นมาตื่มด้วย เครื่องเสียงที่ดีอยู่แล้ว ก็ปรับปรุง
เพิ่มเติม ให้ดีมากยิ่งขึ้น การแสดงด้านหน้าเวที ก็มีการเพิ่มแดนเซอร์ผู้ชายเข้ามาอีก เกือบยี่สิบคน
เพิ่มสีสันด้านหน้าเวที ที่จริงตอนแรก ข่อยแอบบ่เห็นด้วยที่จะมีแดนเซอร์ผู้ชายเทิงเวทีเสียงอิสาน
ข่อยมักที่มีแต่แดนเซอร์ผู้หญิงนี่หละ มันเป็นเอกลักษณ์ดี มีวงเดียวนี่หละยามนี้ ข่อยย่าน
มันบ่คือผุชายเต๊น แต่พอได้เบิ่งแล้ว แฟนคลับหลายๆ คน พูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า
ทำออกมาได้ดี นอกจากจะไม่เป็นไปอย่างที่เรากลัวไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว กลับช่วยเสริม
เติม เต็ม การแสดงบางช่วง ที่ต้องใช้ผู้ชายร่วมการแสดงจริง เว่ากันตรงๆ พอได้เบิ่งแล้ว
ข่อยเชื่อว่าเป็นผู้ชายเต็น บ่แม่น....เอ่อ ละไว้ในฐานที่เข้าใจกะแล้วกันพี่น้อง ชุดใส่โชว์
สำหรับแดนเซอร์ผู้ชาย โอเชผ่าน ถึงตะดูเรียบง่าย แต่กะงามดี แปลกแหวกแนว ที่สำคัญ
บ่มีชุดที่มีขนเลยซักแอะ เยี่ยมมาก ถ้ามีใส่มา ข่อยว่ามันสิเป็นคาบาเร่ย์โชว์ใด๋บาดนิ เหอะ เหอะ
บ่มัก บ่มัก ถ้าสิเฮ็ดลายนี้ขอเป็นหางเครื่องแม่ยิงดีกว่าเนาะ ผู้ชายทำเหมือนทุกวันนี้ดีแล้วหละ....
เอาแบบ แมน แมน บ่เอาแบบตุ้งติ๊ง เต้นแล้วบิดซ้าย บิดขวา  ถึงแม้ในชีวิตจริงอาจสิมีหลงมาแหน่
แต่หลังฮ้านบ่ว่ากัน มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลของท่าน แต่หน้าฮ้านท่านก็ต้องทำหน้าที่ของท่าน
ให้สมบูรณ์ มอบควมสุขให้ผู้ชมอย่างเต็มที่ ครับผม....เมื่อการแสดงเริ่มดึกเข้า เราแฟนคลับก็เริ่มได้ที่
ออกแสงหน้าเวทีกันไปเลย เป็นกลุ่มแรกที่มีโอกาสได้เต้นหน้าตู้หมอลำในปีนี้ ระหว่างการซ้อม
เราก็มีคอมเม็นท์เตเตอร์ ครูแท้ จากรายการชิงช้านรก ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เป็นครูผู้ประพันธ์เพลง
ให้ศิลปิน เสียงอิสาน นี่แหละ ชมการซ้อมพร้อมให้คำแนะนำแบบฮา ฮา สร้างเสียงหัวเราะ
ครื้นเครงกับเราตลอดเวลา การซ้อมดำเนินการไปเรื่อยๆ หลายๆ ชุดสร้างความประทับใจ
พร้อมเรียกเสียงปรบมือกันอย่างหนาหู จนถึงเที่ยงคืนหน่อยๆ หมอลำเริ่มซ้อมลำ แฟนคลับเรา
จึงขอตัวเดินทางกลับที่พัก หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับการเดินทางตลอดทั้งวัน
เช้าวันต่อมา.....หนึ่งโมงเช้า พากันตื่นนอน เตรียมตัว แต่งองค์ทรงเครื่อง พร้อมกับรับประทานอาหารเช้า
ข้าวต้ม ซึ่งเจ้าของที่พักกรุณา จัดเตรียมไว้ให้ ปกติบ่มีใด๋ แต่แฟนคลับเฮา มัน VIP กะเลยมีวาสนาได้กิน 55
งานนี้มีการเบิล เบิล เบิล ชามแรกยังไม่รู้รสชาด ชามที่สองเอ๊ ยัง ยัง ชามที่สาม ชามที่สี่ ชามที่ห้า ฯลฯ
จึงตามมา จนเกือบหมดหม้อเลยทีเดียว จั๊กเป็นไผดอก.....สายๆ เราก็เดินทางเข้าสู้บ้านตองห้า
พร้อมกับการเปิดเครื่องเสียง บนรถบัสอย่างเต็มที่ ด้วยบันทึกการแสดงสดของทีมงานเสียงอิสาน
เข้าสู่บ้านตองห้า จะโบยบิน จะโบยบิน จนสิ้นลมหายใจจจจจจจจ ก่อนจะพากันทัวร์ เยี่ยมชม
บริเวณภายในบ้านพักบางส่วน และรวมพลกันเพื่อมอบต้นผ้าป่าแก่แม่นก.....ระหว่างพิธีการ
ภายในบ้านตองห้า เราก็ได้รับการต้อนรับจากศิลปินเป็นอย่างดี น้ำท่าไม่เคยขาด แถมห่อกลับ
ครูเทียมพร้อมศิลปินในค่ายเพลินเพลงมิวสิค ก็มามอบความสุขให้เล็กน้อย ทำกิจกรรมร่วมกัน
กับแฟนคลับ แนะนำตัวเองกันสาก่อน ไผมาใหม่.....หลังจากนั้นกะทำการเซอร์ไพร์ มอบเค๊ก
แสดงความยินดีงานวันเกิดล่วงหน้า ให้กับคุณแม่นกน้อย ก่อนสิพากันเดินทางกลับ ระหว่างทาง
กะแวะส่งสมาชิก ลงนั่น ลงนี่ ส่วนผม ลงที่ขอนแก่น พักผ่อนหนึ่งคืน คืนต่อมาจึงมีโอกาส
ไปให้กำลังใจประถมบันเทิงศิลป์ ริมบึงแก่นนคร พร้อมกับเก็บภาพงามๆ มาฝากพี่น้องเฮาแล้ว
รุ่งเช้าวันต่อมา บ่ายๆ จึงได้ฤกษ์เดินทางสู่ นครพนม....เป็นครั้งแรกของชีวิตที่ได้เดินทางไปจังหวัดนี้
ตอนแรก เราก็นึกว่าจะใกล้ ที่ไหนได้ พี่น้องเอ๊ยยยยยย สองร้อย สามร้อยโล จากขอนแก่น แม่จ้าว....
ยืนตั้งแต่ขอนแก่น ยันสลกนคร ก่อนจะได้นั่งหน่อยนึงจากสกลนครไปนครพนม ไปฮอดนครพนม
หนึ่งทุ่มหน่อยๆ ฟ้าวหาที่พัก ที่หนึ่งกะแล้ว สองที่กะแล้ว สามที่กะแล้ว บ่มีว่างเลย เป็นช่วงเทศกาล
พอดีไง ที่พักหายากมากกกกก ยังดีที่เจ้าของโรงแรมแห่งหนึ่งรู้จักที่พักอยู่แห่งหนึ่งจึงแนะนำให้ 
ไม่ได้ดีเด่อะไรหรอกครับพี่น้องผม เป็นแค่ห้องแบ่งเช่า แต่แพงนะ แต่กะบ่ใช่อุปสรรค์ เก็บข้าว
เก็บของเรียบร้อยแล้ว....น้ำบ่อาบ อี๋เหม็นวะ เดินทางสู่บริเวณงานทันที....เข้าไปในงาน
ชมบรรยากาศเต็มๆ หน้าฮ้านหมอลำ กะโอเช มีอะไรมาเพิ่มเติมอีกหลายอย่างจากที่เรา
ได้ไปเบิ่งเผิ่นซ้อมอยู่บ้านพักหมอลำ....งานนี้บ่ค่อยได้เบิ่งการแสดงถ่อใด๋ คาแต่ตั้งใจถ่ายรูป
มาฝากพี่น้องเฮาไว้ก่อน เป็นพันกว่ารูป แต่คัดรูปแจ่มๆ มาให้พี่น้องเฮาเบิ่งตามที่พี่น้องได้เบิ่ง
กันไปแล้ว...อยู่ชมการแสดงถึงเที่ยงคืนครึ่งหมอลำเริ่มลำเรื่อง หนึ่งฉาก จึงได้ได้เวลากลับที่พัก
นอนเอาแรง ก่อนเดินทางกลับกรุงเทพฯ แต่เช้า รถออกจากนครพนมเจ็ดโมงเช้า
ฮอดกรุงเทพฯ สี่ทุ่ม น้องน้ำทำพิษ รถติดบรรลัย....พอเข้ากรุงเทพได้ เช้าวันต่อมา
ถนนพหลโยธินรถแหล่นบ่ได้เลย เหอะ เหอะ แสดงว่ามันถ่าข่อยกลับมาก่อนตั๊วะนิ....
ความประทับใจต่างๆ ที่ได้ชมหมอลำในงานต่างๆ มีดังนี้
งานแรก 11 ตุลาคม 2554 เปิดวงวันแรก....ประเพณีไหลเรือไฟ จ.นครพนม งานนี้หรือ
เป็นงานแรกที่ได้ชมการแสดงแบบเต็มๆ โดยส่วนตัว เวลาที่ใช้ในการแสดงชอบวันนี้มากที่สุด
เริ่มแสดงสองทุ่มครึ่ง จบคอนเสิร์ตไม่เกินเที่ยงคืนครึ่ง ไม่ดึกเกินไป ลำเรื่องมาเร็ว
คนเฒ่าคนแก่ได้ดูกันเร็วขึ้นไม่เหมือนปีผ่านๆ มากว่าจะได้ลำเล่นซะตีสอง ถ้าทุกๆ งาน
ต่อจากนี้ถ้าได้ตามนี้โอเชเป็นอย่างมาก การแสดงโดยรวมยังไม่ไหลลื่นดีเท่าที่ควร
โดยเฉพาะช่วงต่อระหว่างเพลง...กะเข้าใจว่าเป็นวันแรก แต่กะถือว่า เป๊ะ
2. 16 ตุลาคม 2554 ข้างโรงเบียร์ฮอลแลนด์ พระรามสอง เป็นงานแรกที่ได้ชมในเขต
กรุงเทพมหานคร งานนี้ที่ประทับใจคือแฟนเพลงแฟนหมอลำที่ไปนำเบิ่งให้กำลังใจหมอลำ
ในค่ำคืนนี้ ก่อนการแสดงฝนตกลงมาอย่างหนักตลอดทั้งวัน จนถึงสองทุ่มฝนจึงหยุด
ทีมงานใช้เวลาเซ็ตระบบครึ่งชั่วโมงจึงเริ่มทำการแสดง ตอนแรกคิดว่าผู้ชมไม่น่าจะเยอะ
แต่เอาเข้าจริง เยอะแฮ๊ะ บรรยากาศในงานก็สนุกสนานเช่นเคย เริ่มออกแสงกันตั้งแต่
ช่วงแรกๆ จนจบการแสดง.....
3. 18 ตุลาคม 2554 ข้างวัดอุทัย RCA กรุงเทพมหานคร งานนี้เป็นการรวมพลแฟนคลับครั้งแรก
หลังจากกลับมาจากทอดผ้าป่าที่ จ.อุดรธานี มีน้องๆ เดินทางจากต่างจังหวัดเข้ามาให้กำลังใจ
หมอลำกันอย่างอบอุ่น บรรยากาศความสนุกสนานมีอย่างเต็มที่ ก่อนจบการแสดง หมอลำ
จัดเต๊ยชุดใหญ่ ให้แดนซ์กันกระจาย...มักคักพี่น้องเอ๊ยยยยยยย
4. 29 ตุลาคม 2554 งานเอ็ม บ้านเกาะแก้ว อ.สำโรงทาบ จ.สุรินทร์ เป็นงานเอ็มงานแรก
ที่มีโอกาสได้ชมในปีนี้ ศิลปินแสนแปด ไผ่ ฝน ไอดิน ไชยโย การแสดงโดยรวมกะโช แต่นาน
ไปนิ๊ดนึง เรื่องนี้บ่ขอเว่าเถิงสิไปว่าให้หัวข้อเรื่องติกะแล้วกัน ความเป็นมืออาชีพของทีมงานสุดยอด
ถึงแม้จะเป็นงานแรกที่ไผ่ มีโอกาสได้ขึ้นร่วมแสดง แต่ทีมงานกะทำหน้าที่เตรียมความพร้อมมา
อย่างดี ไม่ปล่อยให้ไผ่ร้องเพลงอย่างโดดเดี่ยวอยู่บนเวที ส่งหางเครื่องและแดนเซอร์
มาเต้นเป็นแบกกราวน์ให้อยู่หลายเพลง อีกเรื่องที่ชอบมาก งานนี้ได้เห็นบรรยากาศ
สมัยแต่ก่อน พ่อแม่ จูงมือลูกเล็กเด็กแดงมาชมหมอลำ คนเฒ่าคนแก่ กะพากันหอบสาด
หอบหมอนมานอนรอฟังลำกันอย่างหนาแน่น....เต็มพื้นที่ทำการแสดง....เกือบวิคแตกแล้วงานนี้
หรือว่าแตกกะบ่รู้ คาแต่นั่งเบิ่งอยู่หน้าเวที...เหอะ เหอะ
5. 4 พฤศจิกายน 2554 งานคอนเสิร์ตเฉลิมพระเกียรติฯ 84 พรรษา สนามศุภชลาศัย ปทุมวัน กรุงเทพฯ
การรวมพลครั้งต่อมาของทีมงานแฟนคลับ พร้อมยูนิฟอร์มสีใหม่ไฉไลกว่าเดิม สีฟ้าสดใส
งานนี้เป็นงานแรกที่ บัวผัน และศรีจันทร์ขึ้นร่วมแสดงบนเวทีของ เสียงอิสาน พร้อมถ่ายทอดสด
การแสดงผ่านช่องท๊อปไลน์แชนแนล ให้พี่น้องทางบ้านเราได้ชมกันสด สด พร้อมๆ กันกับแฟน
หมอลำหน้าเวทีกันไปเลย บรรยากาศความม่วนหน้าเวทีบ่อย่าสิพากส์พี่น้องผม....
สวดยอดไปเลยทีเดียว...แฟนคลับข่อยจักพากันมาแต่ทางใด๋ เสื้อสีฟ้า อ๊ะยะ เต๊มหน้า
เวทีหมอลำ ออกแสงกันเต็มอัตราศึก....เหอะ เหอะ
6. 9 พฤศจิกายน 2554 งานลอยกระทง ใต้สะพานแขวน กรุงเทพ รวมพลแฟนคลับเสื้อฟ้า
อีกครั้งหน้าเวที งานนี้เป็นงานแรกในชีวิตที่มีโอกาสได้เข้าไปหลังเวที ถ่ายรูปศิลปินแจ่มๆ
ในการประชาสัมพันธ์งานให้ทางค่ายเขา พี่น้องแฟนคลับเสื้อฟ้ากะออกแสงกันเต็มที่เช่นเคย
ตั้งแต่เพลงแรก....จนฮอดเต๊ยลากันเลยทีเดียว งานนี้ผู้ชมยังอุ่นหนาเช่นเคย จากเดิมที่คิดว่า
ไม่น่าจะมีผู้ชมมากนัก เนื่องจากอยู่ในช่วงน้ำท่วมกรุงเทพฯ ผู้ชมบางส่วนก็เดินทางออกต่างจังหวัด
กันเยอะ....แต่สวดท้าย จั๊กผู้ชมมาแต่ทางใด๋....ข่อยกะยังงึด
7. 19 พฤศจิกายน 2554 พระประแดงอาเขต อ.พระประแดง สมุทรปราการ งานนี้แฟนคลับผม
ไปกันบางส่วน แต่บรรยากาศความม่วนซื่นหน้าเวที ไม่ขาดหายไปไหน ยังอยู่ครบถ้วน ตั้งแต่เพลงแรก
อีกเช่นเคยจนฮอดเพลงสุดท้ายของการแสดง ลำโพงซ้ายไปลำโพงขวา ลำโพงขวามาลำโพงซ้าย....
โอ๊ยยยย ม่วน....งานนี้พึ่งเห็นงานแรกที่ทางทีมงาน ได้ใช้ประโยชน์จาก จอ LCD จอยักษ์กลางเวที
เปิดโปรโมตผลงานเพลงของศิลปิน บันทึกการแสดงสดชุดต่างๆ เหอะ เหอะ มันต้องได้อย่างนี้
ซื้อมาทั้งที่ ในราคาที่ลมจะใส่ ก็ต้องใช้ให้คุ้มค่ากันไปเล๊ยยยย ก่อนกลับบ้าน เรายังได้เซอร์ไฟร์
วันเกิดล่วงหน้าให้แม่เย็นกันอีกครั้ง....สุขสันต์วันเกิดครับผม...
8. 26 พฤศจิกายน 2554 เคหะบางพลี อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ รวมพลคนเสื้อฟ้าอีกแล้ว
ปีนี้รวมพลกันดี๊ ดี พร้อมนัดหมายรับเสื้อแฟนคลับ รุ่นใหม่สีแจ่มกว่าเดิน สีส้มสมใส แนมเห็นแต่ไกล
ในบริเวณงาน งานนี้คนเบิ่งถือว่าหลายที่สุดเท่าที่หมอลำเข้ามาเปิดทำการแสดงในเขตกรุงเทพมหานคร
และปริมณฑล จากหน้าเวทีมาจนถึงบริเวณมิกส์เสียง ล้นไปข้างหลังหน่อยนึง คนเต้นกะหลายๆ
ม่วนกันแบบไม่มีลิมิตกันอีหลีพี่น้องข่อย...งานนี้ประทับใจหมอลำและลำซิ่งผุใด๋ออกมากะทักทาย
กลุ่มแฟนคลับเสื้อฟ้าหน้าเวทีเราตลอดเวลากันเลยทีเดียว และงานนี้ก็เป็นงานแรกที่มีโอกาส
ได้ชมระบบต่างๆ ที่ควบคุมสด สด หน้าเวที เบิ่งผู้ชมผ่านจุดมิกส์เสียงของทีมงานแล้ว....
โอ๊ววววว สวดยอด ครับผม....
9. 27 พฤศจิกายน 2554 หน้าหมู่บ้านเสรี อ่อนนุช กรุงเทพมหานคร การชมหมอลำแบบต่อเนื่อง
ครั้งแรกในรอบปี หลังจากกลับมาที่ทำการแฟนคลับกะพากันกองอ๊ะยะ หมดเรี่ยว หมดแรง
กว่าจะพากันตื่นนอนฟาดไปบ่ายกว่าๆ ออกไปกินข้าวเช้า ข้าวเที่ยงรวมกันเลยก็แล้วกันตอนบ่ายสอง
กลับมาฮอดที่ทำการแฟนคลับ เตรียมโตเดินทางไปออกแสงกันอีกคือเก่า งานนี้เราไปในยูนิฟอร์มสีใหม่
สดใสกว่าเดิม สีส้มครับผม พร้อมแฟนคลับจากต่างจังหวัดมาสมทบอีกอย่างคับคั่ง งานนี้ผมตั้งใจ
ถ่ายภาพการแสดงหน้าเวทีมาฝากเป็นพิเศษ ไปนำเบิ่งเอาเอง จัดเต็มสี่ร้อยกว่ารูป เกือบสิบหน้า
เหอะ เหอะ แฟนคลับผมกะพากันออกแสงดี๊ ดี เต้นจน สห.ตื่น ต่อโต โยนตัวแข่งหมอลำเสย จ
นหมอลำเกือบหลงเล่นบ่ออก 555
10. 4 ธันวาคม 2554 ตลาดสุขสวัสดิ์ บางบอน กรุงเทพฯ งานนี้เป็นการรวมพลกันอีกเช่นเคยครับ...
และเป็นงานแรกที่ผู้ชมล้นหลามถึงขั้นวิคแตก...คนล้นทะลักจากบริเวณพื้นที่ทำการแสดง
จนทีมงานต้องทำการเพิ่มพื้นที่โดยการนำรถแห่และเก้าอี้บางส่วนที่ขายบ่ออก มาใช้บังแทนสังกะสี 
สังกะสีบ่พอบังว่าสั้นเถาะ พี่น้องทางบางบอนยังคงให้การต้อนรับหมอลำด้วยดีเสมอมา จากปีก่อนๆ
หลายๆ ปี มาจนถึงปีนี้....บรรยากาศความม่วนเต็มที่กันเหมือนทุกครั้ง แฟนคลับเสื้อส้มกะหล๊ายๆ
เช่นเดิมออกแสงแข่งกันตั้งแต่เพลงแรกจนถึงเพลงสุดท้าย ก่อนนั่งเบิ่งบรรยากาศพูดคุย
ทักทายกับศิลปินบางส่วน.....
11. 5 ธันวาคม 2554 งาน ๕ ธันวามหาราช อบจ.ปทุมธานี จ.ปทุมธานี ปีนี้ไม่ได้จัดที่เก่า
เนื่องจากว่าน้ำยังไม่แห้งสนิทดี ต้องเปลี่ยนสถานที่ใหม่ไปจัดที่มหาวิทยาลัยปทุมธานี
ซึ่งห่างออกไปจากเมืองมากกว่าเดิมถ้าเทียบกันกับปีก่อนหน้า การแสดงในวันนี้เป็นของหมอลำ
เพียวๆ หลังจากก่อนหน้านี้ เป็นการแสดงร่วมกับลำซิ่งบัวผัน ศรีจันทร์ซะส่วนใหญ่....วันนี้ชอบพลุ
มากมาย ยิ่งไปจุดอยู่หลังเวทีหมอลำแล้ว บวกกับเวทีหมอลำแล้ว มันเข้ากันดี๊ ดี พลุที่ใช้จุด
ในงานเอ็ม น้องๆ ไปเลย เหอะ เหอะ การแสดงโดยรวมก็เป็นไปอย่างดี แต่ผมมีเวลาไม่มาก
เที่ยงคืนหน่อยๆ ก็ต้องรีบเดินทางกลับ เพราะมีงานสำคัญรออยู่ช่วงเช้า...ผู้ชมก็มากพอสมควร
แต่เทียบกับปีที่แล้วไม่เห็นฝุ่น...เหอะ เหอะ
12. 6 ธันวาคม 2554 เคหะบางชัน มีนบุรี กรุงเทพมหานคร งานนี้เป็นงานที่สามแบบต่อเนื่อง
แฮตทริกแรกในรอบปี ที่จริงในปีนี้แฟนคลับผมหลายท่าน ทำสำเร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลายๆ
ท่านบอกว่าโดยรวมชอบการแสดงของปีนี้มากกว่าทุกๆ ปี ทุกอย่างดูลงตัวไปหมด ไม่เหมือนหลายๆ
ปีที่ผ่านมา ชอบอยู่ แต่ก็บางชุดไม่ได้ชอบทั้งหมด แต่ปีนี้ดูแกรนด์ดี เหอะ เหอะ งานนี้เป็นงานแรก
ที่ได้ชมซุปเปอร์วาเลนไทน์กับ เสียงอิสาน บนเวทีเดียวกัน ซึ่งก่อนหน้าก็เคยมีเล่นมาบ้างแต่
แต่ผมพึ่งมีโอกาสได้ชม เพลงตลาดหลายๆ เพลงบนเวทีเสียงอิสาน ยังคงไพเราะ เสนาะหูเช่นเคย
นักดนตรีก็ยังคงความเป็นมืออาชีพ เล่นได้เป๊ะ พอสมควร ถึงไม่เป๊ะมาก แต่ก็ถือว่าผ่านมาตรฐาน
ของตัวเอง นี่ถ้าเล่นไปสักพัก คงจะน่าดูชมเลยทีเดียวนะนี่ เหอะ เหอะ
13. 24 ธันวาคม 54 คาราวานความสุขของลูกอิสาน เดินทางสู่ นครหลวงเวียงจันทร์...
14. 25 ธันวาคม 2554 ภายในบริเวณสนามกีฬาแห่งชาติลาว นครหลวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว.
" ข่อยเข้าใจแล้ว เป็นหยังจั่งได้เปลี่ยนสถานที่ทำการแสดงถึงสามครั้ง"
15. 27 ธันวาคม 2554 แบริ่ง กทม. เห็นงานนี้แล้ว เอาใจไปเลย เสียงอิสานที่รัก
อย่างนี้รักตายเลย เหอะ เหอะ
16. 31 ธันวาคม 2554 พุทธอุทธยาน อ.เมียง จ.นครสวรรค์
17. 12 มกราคม 2555 งานนมัสการหลวงพ่อปู่ หลวงปู่กลับวัดโกรกกราก อ.เมียง จ.สมุทรสาคร
18. 16 มกราคม 2555 คอนเสิร์ตท๊อปไลน์ ตลาดษมาภรณ์ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ

โดยสรุป ผลงานการแสดงของ เสียงอิสาน ในปีนี้ เท่าที่ได้ชมมาในสิบสองครั้งตลอดระยะเวลา
สามเดือนนี้ ทางวงสามารถทำได้ดี ผ่านมาตรฐานของทางวงเองที่เคยทำไว้ และมีการพัฒนานำ
อะไรใหม่ๆ มานำเสนอแก่สายตาผู้ชมอยู่เสมอ การแสดงหลายๆ ชุด แกรนด์มาก หลากหลาย
เสียงพิณ เสียงแคน ผสมผสานกันดี สามารถปรับเปลี่ยนชุดการแสดงต่างๆ ที่มีอยู่ได้ตลอด
และยังได้เพิ่มการแสดงใหม่ๆ เข้ามาเสริมอยู่ตลอดเวลา....ส่วนเรื่องสปอร์นเซอร์นั้น ปีนี้ทางวง
ทำงานได้ดี สามารถนำการแสดงชุดต่างๆ ของสปอร์นเซอร์ไปผนวกเข้ากับการแสดงของทางวง
ได้โดยไม่มีความรู้สึกตะขิดตะหวางใจ เนื้อเพลง การแสดงไปด้วยกันได้เลย...แต่ก็ยังมีส่วนต้อง
ปรับปรุงอยู่ เดี๋ยวสิมาติให้อ่านต่อไป เพลงของทางวงปีนี้มีแต่เพลงเพราะๆ หลายๆเพลง....
ขอให้กำลังใจคนทำงาน ขอให้ท่านได้รับรู้ไว้ว่าผลงานของท่านยังคงเป็นที่ชื่นชอบของ
ผู้ชมส่วนใหญ่อยู่ ขอให้ท่านได้รักษามาตรฐานของท่านไว้ และสรรหาความแปลกใหม่
ตลอดจนผลงานดี ดี มาสู่สายตาผู้ชมตลอดไป เราจะคอยติดตามแล้วให้กำลังใจท่าน
ในทุกๆ ที่ ทุกๆ ครั้งเมื่อโอกาสอำนวย ทั้งในและต่างประเทศ

เพราะเรา คือ หนึ่งในครอบครัวเดียวกัน....เสียงอิสาน + แฟนคลับ + ผู้ชมทุกท่าน.......

นายก อบต. เขียน
หมู่เจ้า จง อ่าน....ยาวแหน่ กะอดเอา ข่อยเขียนสั้นๆ บ่เป็น มันบ่เคลียร์ 555
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 26, 2012, 08:52:45 PM โดย among601/2543 »

*

ออฟไลน์ TUM Photography

  • *****
  • 2,093
  • เภสัชมักม่วน
    • MSN Messenger - apisit_1986@homail.com
ตาลายเลยกว่าจะอ่านจบ
ขอชมอีกนิดปีนี้ผมมักคักกะคือแนวดนตรีในหลายๆเพลงม่วนคักเป็นการผสมผสานได้อย่างลงตัว

พี่มง   น้องบ่อ่านในนี้เด้อ....ก้อปไปปริ้น  อ่านแล้วครับ  ๔ เกือบ ๑๐ หน้า ๕๕๕   อ่านในนี้ตาลาย

โอ้ ป๊าดสุดยอดเลยลูกพี่ นั่งอ่านเกือบ 1 ชม. ตาลายคือกันหล่ะบาดนิ เก็บรายละเอียดได้เยอะมาก ปีนี้ลูกน้องทำแฮททริคบรค่อยได้ปันใด๋ โดยรวมแล้วก็สนุกสนาน อุ่นหนาฝาคั่งกันสุงาน ที่มักที่สุดกะคือผ้าป่าอุดร พากันเมาเบียร์ตั้งแต่ล้อรถบ่ทันหมุนนิแหม๋ ปวดเหยี่ยวกันตลอดทางอะโลด

เจ็ดหน้ากระดาษ เอสี่ครับพี่น้อง ใช้เวลาเขียบตั้งแต่น้ำขึ้น น้ำขัง จนน้ำลด จั่งเขียนเสร็จ เหอะ เหอะ

ซ่อยกันเพิ่ม ซ่อยกันเติมเด้อออออออ ว่าปีนี้พี่น้องเฮามักอีหยังกันแหน่....

หมอลำสิได้มีกำลังใจเฮ็ดงาน มาให้ตาเฮาได้นำเบิ่งกันตลอดไปปปปปปป

*

ออฟไลน์ ลูกชายหล่า

  • ~สายใย แฟนคลับ~
  • *****
  • 3,034
  • เพราะฉันขาดเสียงอิสานบ่ได้นั่นหนา
ขอมาเล่า ด้วยคนคร๊าบบบ  ประทับใจอย่างหลายเยอะ

เริ่มตั้งแต่ วันที่ 8 ต.ค 2554 ไปทอดผ้าป่า งานนนี้ ไปแบบความตั้งใจที่แรกเห็นประกาศแล้วกะบ่ค่อยสนใจดอกครับ เอาไปเอามากะเลยอยากสิไปร่วมกิจกรรมนำพี่ๆแฟนคลับ ช่วงนั้นก็ปิดเทอมพอดี ว่างๆ ไปแล้วก็ประทับมากๆครับ ได้รู้จักพี่ๆ แฟนคลับเพิ่มขึ้นเยอะมีแต่ผุเปนตาฮักๆ ได้อิ่มบุญนำ  ว่าแล้วกะอยากไปอีก 555
 


บาดหนิมาวันที่ 18 ต.ค RCA พระรามเก้า ข้าพเจ้ากะแล่นนำไป เพราะความคิดฮอด พี่แฟนคลับ บ่ได้คิดฮอดเสียงอิสานดอก เพราะว่าจั๊งไสยงอิสานกะต้องมาเล่นอยุแถวบ้าน แต่อยากม่วนนำไทชุดดำกะเลยไป ม่วนคัก ไทชุดดำกะอบอุ่น กันเอง ใจดี รักทุกคนเลยชุดดำหนิ


มาวันที่ 23 ตุลา มาขอนแก่น กะแล่นนำไป อิอิ พี่ๆ ทางพุ่นเพิ่นชวน ไปกะไทเดียวกันคึเก่า พี่โค๊ก พี่นพ พี่แบม พี่นก พี่กอล์ฟ น้องแบร์น(นั่งคนละกลุ่ม)  ม่วนคือเก่าคับ เต้น ฟ้อน หย่าว หน้าตู้ลำโพง ม่วนคัก บ่แม่นถิ่นเจ้าของ บ่มีคนรู้จัก ดอก อิอิ

มาวันที่  25 ตุลา  มาเล่นบ้านเจ้าของ เอิ๊กกกๆๆๆ งานนี้สิ เคี่ยมๆ เต้น ฟ้อน บ่ค่อยได้ มีคนรู้จักมาดูเยอะ ม่วนคึเก่าคร๊าบบ ไทชุดดำ สองคน กะนำมาเบิ่งนำกัน แต่คนกะตีกัล หมอลำเลยจุ๊ดปุ๊ด บ่ซอดแจ้ง ปกติงานเอ็มเพิ่นกะซอดแจ้งอยุ

มาวันที่ 28 ตุลา  อยุบ้านตาดทอง เมือง ยโส (บ้านเกิด)  วันเกิดเจ้าของแท้ๆ กะแล่นนำไป ว่าสิอยุฉลองวันเกิดกะบ่อยุดอก อยากเบิ่งเสียงอิสานมากกว่า กะแล่น เอาของขวัญไปฝากพี่สุ สายใย นำ ไปแล้วกะไปจัดหนัก ฟ้อนตั้งแต่เพลงแรก ฮอดเต้ยลากั๊ก ม่วนหลาย ว่าสิบ่ฟ้อนดอก แต่อดบ่ได้นั่นหนาคับ จั๊กคักบ่คักจนมีคนแอบถ่ายคลิปน้องฟ้อนหน้าฮ้าน เอาไปลง ยูทูป  อ๊ายอาย ตลกตัวเองนำ อิอิ

มาวันที่ 4 พ.ย นัดรวมพล สนามศุภฯ กทม. งานนี้เปนวันที่ออกจากค่ายพอดี เพราะอยากไปหลาย มีทางเดียวที่จะไปทันคือ ต้อง บิน ขึ้นเครื่องบิน ไป สุวรรณภูมิ นกแอร์ คับ ไปฮอดเพิ่นกะร้องหลายเพลงแล้วล่ะ แต่กะทัน งานนนี้ม่วนคัก ม่วนโหด ม่วนมากๆๆๆๆ ได้เสื้อสีใหม่นำ สีฟ้า สวยๆ ทั้งฟ้อน ทั้งเต้น จ่อยคางานเลย  เสื้อ เปียกไปด้วยเหงื่อ ไม่สนว่าน้ำจะท่วมหรือไม่ พี่ๆเสื้อฟ้า กะอบอุ่นคือเก่า ประทับใจอย่างหลายเยอะ

วันที่ 5 พ.ย เนื่องด้วนอารมติดพัน อยากม่วนต่อ ว่าสิกลับแล้วล่ะ แต่กะไปเบิ่งไปม่วนต่อคือเก่า พี่ๆเพิ่นชวนั่นหนา อยุ กม. 30 บางปู สมุทรปราการ ม่วนคือเก่า ฟ้อนคือเก่า อิอิอิ แต่คนตีกันรุนแรง โยนเก้าอี้ใส่กัน แตกเสียหายเยอะ หมอลำเล่นบ่จบ คำมอด บ่ได้ออก จุ๊ดปุ๊ด เต้น ฟ้อร บ่อิ่ม ออกแนวเซงนิดๆ

พักยาวมาถึง 23 พ.ย อยุ งานกาชาด เดชอุดม ทางวงต้องจำใจจัดตั้งเวทีในพื้นที่แคบๆ จอไม่ได้ขึ้น ลำโพงไม่ได้แขวน ไฟใส่ไม่ครบ เห้อ แต่ก็เล่นม่วนคือเก่า งานนี้บ่ฟ้อน บ่เต้น เคี่ยมๆ ไปเก็บภาพซื่อๆ อิอิ แม่นกเหนว่าไทเสื้อสีฟ้ามา (วันนั้นน้องใส่เสื้อสีฟ้าไป) เพิ่นกะโบกมือบ๊ายบาย แล้วกะเว่าเฮ้ดปากประมาณว่า "มาอยุบ้อ" ผมกะเลยว่า คร๊าบ อิอิอิ เพิ่นกะคิดว่า นำมาจากกรุงเทพพุ่นตั๊ว  555 บ่เด้อ บ้านผมอยุ อุบลเด้อ ฮิฮิฮิ หมอลำภึง ตีสอง คร๊าบ คนตีกันเล็กน้อย

มาวันที่ 4 ธันวา อยุ บางบอน กทม. กะแล่นนำไปอีกคือเก่า ไปรวมพล ไปรับเสื้อใหม่ อิอิ สีส้ม แจ่มๆๆ อิอิอิ ไปสวยไปช้ากว่าหมู่คือเก่า ม่วนคึเก่านั่นล่ะคับ พี่ๆแฟนคลับพาม่วนคึเก่า ไปลำคองก้า จัดหนัก เจ็บคีง มีแต่ผุคักๆ อบอุ่น ประทับใจ น่ารักอ่ะ ทุกคนเลยคับ อิอิอิ  เต้นบีดๆกัน คนกะหล๊ายหลาย  แถม ศรีจันทร์ บัวผัน ได้หย่าว ได้เด้า คร๊าบบ

มาวันที่ 10 ธันวา อยุที่งานกาชาดเมือง อำนาจเจริญ กะแล่นไป ไปม่วนคึเก่า ไปฟ้อน ไปเต้น ไปเก็บภาพ คึเก่าคร๊าบ ไทเดียวกันกะนำมาคึกัน อิอิ หน๊าวหนาว หนาวโพดหนาวโพ ต้องได้ เต้น ได้หย่าวจั๊งเซาหนาว อิอิ งานนี้ใส่เสื้อใหม่สีส้มไป แม่นกเห็น เพิ่นยกมือ บ๊ายบาย ยิ้มใส่ อีกพร้อม ผมกะเลยยกมือไหว้เพิ่น 5555 กะสิคิดว่าไท กทม. นำมาอีกตั๊ว  ประทับใจหลาย ยายนกจำแฟนคลับได้ (กะสิเปนตาจำได้อยุดอก กลุ่มใหญ่ กลุ่มเด่น ปานนั่น กะมีแต่ไทเดียวนี่หล่ะไปเบิ่งดู๋) อิอิอิ   ว่าแล้วกะว่าเด้อ ไปเบิ่งดู๋หลาย ซุมในวงละฮู้จักน้องเบิดด จากบ่เคยทักบ่เคยคุยมาละคุยมาทักนำ หงึดหลาย

เบิดแล้วว ที่ผ่านมาคร๊าบ อิอิ  ยังไม่สิ้นปีเลย ไปเกือบๆสิบงานแล้ว อิอิ ไปดู๋กว่าปีกาย

กำหนดงานสิไปเบิ่งต่อไป อยุดีมีแฮง

5 ม.ค 2555 ที่งานกาชาด เมืองอุบล
6 ม.ค 2555 ที่งานกาชาด ร้อยเอ็ด ( อันนี้บ่แน่ใจ ไปรึบ่ไป เบิ่งก่อนๆ)
13 ม.ค 2555 ไปรวมพล งานนมัสการหลวงพ่อปู่ หลวงปู่กรับ วัดโกรกกราก อ.เมือง จ.สมุทรสาคร ( เบิ่งปัจจัยก่อนเด้อ)
27 ม.ค 2555 ที่งานกาชาด เมือง มหาสารคาม

เอาซำนี่สาก่อน รอคิวงานออก อิอิ



สุดท้ายกะสรุปว่า ม่วนหลาย ประทับใจหลาย ที่ได้รักเสียงอิสาน ที่ได้รู้จักพี่แฟนคลับทุกๆคน เปนตาฮักมากๆ จั๊งได๋กะอบอุ่นอย่างนี้ไปตลอดนานเท่านานเลยเด้อ น้องชอบ อิอิ จบม.6 กะสิไปต่อ กทม. นุ่นล่ะ จั๊งบ่ได้เทียวไปเบิ่งไกล รักเสียงอิสาน รักพี่ๆแฟนคลับทุกๆจ้า ( พิมพ์หลายเนาะ)

ข่อยติดตามอ่าย บทความยาวๆ เจ้าตลอดเด้ ใหญ่มง เขียนมาทอได๋กะสิอ่าน อิอิ

13. 24 ธันวาคม 2554 คาราวานความสุขของลูกอิสาน หมอลำเดินทางสู่บริเวณสถานที่ทำการแสดง....
สนามกีฬาแห่งชาติลาว นครหลวงเวียงจันทร์ งานนี้เป็นการฉายเดี่ยวอีกครั้ง และก็เป็นการเดินทางไป
แสดงยังต่างประเทศอย่างเต็มรูปแบบครั้งแรกของ เสียงอิสาน เช่นกัน ที่จริงงานนี้ก่อนการเดินทาง
ได้นัดหมายพูดคุยกับแฟนคลับหลายท่าน แล้วว่าจะร่วมเดินทางชมหมอลำครั้งนี้ด้วยกัน สี่ซ่าห้าท่าน
 พอถึงวันที่จะเดินทางจริง ๆ พระเจ้าจอร์ทมันยอดมาก ทั้งธุระ ทั้งงาน เข้ามากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
ทุกคน ติดงานวันจันทร์บ้างละ ย่านกลับมาบ่ทัน ติดงานเลี้ยงปีใหม่บริษัทบ้างละ ฯลฯ อีกเยอะ
จนแล้วจนรอดข่อยกะเลยต้องไปคนเดียวจนได้ เมื่อเดินเครื่องเต็มสูบแล้ว วางแผนอะไรหลายๆ
อย่างล่วงหน้า งานนี้บ่มีถอย สปป.ลาว แค่นี้เอง เลยหนองคายข้ามฝั่งโขงไปยี่สิบโลก็ถึงแล้ว
การเดินทางครั้งนี้ เป็นการเดินทางสู่ประเทศเพื่อนบ้านเป็นครั้งที่สอง หลังจากที่สองสามปีก่อน
เคยเดินทางไปเที่ยว ถึงหลวงพระบางมาแล้ว ทำให้รู้จักวัฒนธรรมการอยู่ การกินของประเทศเพื่อนบ้าน
ของเราเป็นอย่างดี ไม่ต่างอะไรจากบ้านเราหรอกครับพี่น้อง.....ยิ่งภาษาการสื่อสารยิ่งเป็นใจใหญ่
พูดคุยรู้เรื่องแน่นอน....การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อสี่ทุ่มของวันที่ 23 ธันวาคม รถโดยสาร บขส. 999
ปรับอากาศชั้น 1 กรุงเทพฯ หนองคาย เดินทางถึงปลายทาง บขส.หนองคาย ประมาณ เจ็ดโมงเช้า
ต่อรถสกายแล๊ปไปยังสะพานมิตรภาพไทยลาว ทพเรื่องข้ามฝาก บ่เสียเงินจั๊กบาทพี่น้องเอ๋ยย่อนว่าข่อย
มีหนังสือเดินทาง ต่อรถข้ามฝากอีกต่อ แล้วกะไปต่อรถโดยสารเข้าสู่ตลาดเซ้า (บขส.) นครหลวง
เวียงจันทร์ เมื่อไปถึงสอบถามข้อมูลคนในพื้นที่ว่า มื่ออื่นหมอลำ เสียงอิสาน มาเล่นอยู่ใส เผิ่นบอกว่า
เล่นอยู่ หลักสิบหก สนามกีฬาแห่งชาติลาว เอ๊าย้ายสถานที่เป็นครั้งที่สองอีกแล้วหรือ จากเดิ่นว่างหน้า
พระธาตุหลวง ไปที่ มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว แล้วย้ายอีกเทื่อแล้วหรือนี่ ไกลบ่ กะสิบหลักออกจากเวียง
หรือ สิบหกกิโลออกจากเวียงจันทร์ แม่จ้าวววววววววววววววว แล้วแถวนั้นมีที่พักบ่ บ่ค่อยมีดอก
พักอยู่ในเวียงนี่หละแล้วจั่งเหมารถไปเบิ่งอีกเทื่อ หาที่พัก ได้ที่พักใกล้ๆ ตลาดเซ้านี่หละด้วยสนนราคา
หกร้อยบาทต่อคืนพร้อมอาหารเช้า เปิดสองคืนขนสมบัติขึ้นที่พัก ไม่ลืมที่จะถาม มีบริการไวไฟต์บ่
มีจ้าอ้าย ฟรี พะนะ ข่อยคึดถืก ที่แบกโน้ตบุคไปจากกรุงเทพฯนำ ระบบโทรศัพท์ถูกตัดขาด
แต่ระบบออนไลน์ ยังมีอยู่ รายงานสถานะให้พี่น้องแฟนคลับได้รับทราบกันสาก่อน ขอบอกนะครับพี่น้อง
ประเทศเพื่อนบ้านเราเขาใช้สามจีกันทั้งประเทศมานานแล้ว เหลือแต่ประเทศเรานี่แหละ 555
เต่าล้านปีอยู่หลังเขาผุเดียว เก็บข้าวเก็บของ บ่ายโมง เดินออกไปตลาดเซ้าพร้อมอุปกรณ์ที่แบกมาบางส่วน
เพื่อเดินทางสู่ สนามกีฬาแห่งชาติลาวเป็นการสำรวจอะไรหลายๆ อย่างก่อนวันแสดงจริง
สอบถามเส้นทางเจ้าถิ่น ไม่มีรถต่อไปเลย ต้องไปที่สายใต้แล้วต่อรถไปอีกที ถามว่าข่อยรู้บ่
หึ ข่อยบ่รู้เลยว่า สนามกีฬาแห่งชาติลาววันอยู่ส่วนไหนของโลก มั่วไป นี่หละพี่น้อง แต่จั๊กเป็นหยัง
ข่อยมักจะมีเซ็นต์เรื่องนี้เสมอ ไปถืกเสย....พี่น้องผม  เมื่อเข้าสู่หน้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว
ข่อยกะเห็นทีมงานขายปี้(บัตรหรือตั๋ว) ทำหน้าที่อย่างขะมักขะเม้นอยู่หน้าทางเข้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว

“ ปี้คอนเสิร์ตจ้า ปีคอนเสิร์ต เสียงอิสาน แสดงมื่ออื่นเซ้าจ้า ” ราคาถ่อใด๋แหน่
“ มีสองแสนกีบ (แปดร้อยบาท) หนึ่งแสนกีบ (สี่ร้อยบาท) ห้าสิบพันกีป (สองร้อยบาท)
และยี่สิบพันกีบ(แปดสิบบาท) จ้าอ้าย ”
อ้ายนำมาจากกรุงเทพฯ สิมาเบิ่ง เสียงอิสาน แต่อ้ายกะสิหย่างถ่ายรูปนำ อ้ายต้องซื้อบัตรใด๋
“ยี่สิบพันกีบอ้าย” แล้วหย่างไปหน้าเวทีได้บ่บัตรราคานี้...
“ได้อยู่อ้าย เป็นบัตรยืน อ้ายอยากหย่างไปใสกะไปได้เลย” ตกลงเอาใบหนึ่งครับ
 
หลังจากนั้นข่อยกะเก็บภาพบรรยากาศสถานที่เรื่อยๆ เพื่อรอคาราวานขบวนรถหมอลำมาถึง
ซึ่งน้องๆ ทีมงานขายปี้บอกว่ามีรถนำขบวนไปรับที่สะพานมิตรภาพไทยลาวแต่โดนแล้ว
อีกบ่นานน่าจะฮอด....ระหว่างรอก็เห็นแฟนเพลงเริ่มจอดซื้อปี้ชมคอนเสิร์ตอยู่เป็นระยะ
 จนเวลาประมาณ บ่ายสามโมงกว่า รถที่ไปรับขบวนหมอลำก็เดินทางมาถึงทางเข้างาน
พร้อมกับขบวนรถหมอลำอันยาวเหยียด ระหว่างเก็บภาพคาราวานความสุขมาฝากพี่น้องเฮา
หัวใจข่อยเต้นโครมครามเลยพี่น้องเอ๋ย สวดยอดเลย เป็นอะไรที่สุดยอดมาก ตามรูปที่ข่อย
เอามาฝากพี่น้องเฮา ในกระทู้ สดส่งตรง คาราวานความสุขของลูกอิสาน@ภายในสนามกีฬา
แห่งชาติลาว เวียงจันทร์ นั่นหละพี่น้อง พร้อมกันนี้ก็เดินไปเก็บภาพบรรยากาศยังสถานที่
ทำการแสดงพร้อมการตั้งเวทีหมอลำบางส่วน ห้าโมงกว่าๆ ก็ต้องเดินทางออกมาเพื่อหารถ
กลับเวียง...น้องๆทีมงานขายปี้ก็ยังคงทำหน้าที่กันอยู่ แต่ข่าวร้าย รถโดยสารสาธารณะของ
ที่นี่หมดตั้งแต่ห้าโมงแล้วพี่น้องเอ๋ย...น้อง เอก หนึ่งในทีมงานบอกว่าเดี๋ยวสิ
ลัดรถให้ ถ้าบ่มีกะกลับนำข่อยกะได้ แล้วกะจั่งไปรินกัน ( ตั้งวงสังสรรค์เล็กน้อย)
ได้เลยครับน้องเอ๋ย ที่พักอยู่แถวๆ บ้านน้องเผิ่นนำ พอดีเลย สิได้มีเจ้าถิ่นพาทั่วร์
ราตรีที่เวียงจันทร์ จนเกือบหกโมง ถึงได้มีรถเข้าเวียง ที่จริงข่อยสิรอกลับกับน้องเขากะได้
แต่ข่อยย่านพี่น้องข่อยในเมืองไทย ใจขาด กะเลยต้องฟ้าวกลับที่พักเพื่ออับรูปภาพ
บรรยากาศของ คาราวานหมอลำสู่พี่น้องได้เบิ่งกัน ยอดการชมกระทู้ถล่มทลาย
พี่น้องข่อยพากันรีเฟรสพร้อมจับจองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งสองเวปอย่างใจจดใจจ่อ
จนถึงสี่ทุ่ม ภาพทุกภาพที่ผ่านการคัดสรรก็ถูกโพสขึ้นเวปจนหมด ระหว่างนี้ ซัดเบยลาว
ไปหนึ่งป๋องใหญ่ รอน้องๆ ทีมงานขายปี้มาสมทบ จนแล้วจนรอดกะบ่ได้มา ข่อยเกิดอาการหิว
จึงลงไปหาอะไรกินข้างล่าง ท่ามกลางอากาศ ที่หนาวเหน็บเข้ากระดูก หนาวอีหยังกะด้อกะเดี้ย
หนาวแบบที่ข่อยบ่เคยพบเจอมาก่อนเลย สุดยอดมากมาย เมื่ออิ่มหมีพีมันแล้ว กลับที่พัก
อาบน้ำ.....นอน อดออกตะเวนราตรี เจ้าที่บ่มาเสย....จำไว้เด้อ เจอกันมื่ออื่น เดี๋ยวสวย...เหอะ เหอะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 26, 2012, 06:09:59 PM โดย among601/2543 »

เอ่อ พี่น้องครับ ผมว่าสิอัพเรื่องราวข้างบนให้มันเป็นเรื่องเดียวกัน แต่มันเฮ็ดบ่ได้

เนื่องจากว่า ยามนี้โตหนังสือ เกินสองหมื่นโตแล้ว เลยต้องมาตอบเป็นกระทู้แทน....

ขอแยกเรื่องออนทัวร์ออกเป็นสองวันนะครับพี่น้อง รายละเอียดมันเยอะดี

ส่วนเรื่องเล่า วันแสดงคอนเสิร์ตกำลังตามมาเร็วๆ นี้ กำลังพิมพ์อยู่ครับพี่น้อง.....

13. 24 ธันวาคม 2554 คาราวานความสุขของลูกอิสาน หมอลำเดินทางสู่บริเวณสถานที่ทำการแสดง....
สนามกีฬาแห่งชาติลาว นครหลวงเวียงจันทร์ งานนี้เป็นการฉายเดี่ยวอีกครั้ง และก็เป็นการเดินทางไป
แสดงยังต่างประเทศอย่างเต็มรูปแบบครั้งแรกของ เสียงอิสาน เช่นกัน ที่จริงงานนี้ก่อนการเดินทาง
ได้นัดหมายพูดคุยกับแฟนคลับหลายท่าน แล้วว่าจะร่วมเดินทางชมหมอลำครั้งนี้ด้วยกัน สี่ซ่าห้าท่าน
 พอถึงวันที่จะเดินทางจริง ๆ พระเจ้าจอร์ทมันยอดมาก ทั้งธุระ ทั้งงาน เข้ามากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
ทุกคน ติดงานวันจันทร์บ้างละ ย่านกลับมาบ่ทัน ติดงานเลี้ยงปีใหม่บริษัทบ้างละ ฯลฯ อีกเยอะ
จนแล้วจนรอดข่อยกะเลยต้องไปคนเดียวจนได้ เมื่อเดินเครื่องเต็มสูบแล้ว วางแผนอะไรหลายๆ
อย่างล่วงหน้า งานนี้บ่มีถอย สปป.ลาว แค่นี้เอง เลยหนองคายข้ามฝั่งโขงไปยี่สิบโลก็ถึงแล้ว
การเดินทางครั้งนี้ เป็นการเดินทางสู่ประเทศเพื่อนบ้านเป็นครั้งที่สอง หลังจากที่สองสามปีก่อน
เคยเดินทางไปเที่ยว ถึงหลวงพระบางมาแล้ว ทำให้รู้จักวัฒนธรรมการอยู่ การกินของประเทศเพื่อนบ้าน
ของเราเป็นอย่างดี ไม่ต่างอะไรจากบ้านเราหรอกครับพี่น้อง.....ยิ่งภาษาการสื่อสารยิ่งเป็นใจใหญ่
พูดคุยรู้เรื่องแน่นอน....การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อสี่ทุ่มของวันที่ 23 ธันวาคม รถโดยสาร บขส. 999
ปรับอากาศชั้น 1 กรุงเทพฯ หนองคาย เดินทางถึงปลายทาง บขส.หนองคาย ประมาณ เจ็ดโมงเช้า
ต่อรถสกายแล๊ปไปยังสะพานมิตรภาพไทยลาว ทพเรื่องข้ามฝาก บ่เสียเงินจั๊กบาทพี่น้องเอ๋ยย่อนว่าข่อย
มีหนังสือเดินทาง ต่อรถข้ามฝากอีกต่อ แล้วกะไปต่อรถโดยสารเข้าสู่ตลาดเซ้า (บขส.) นครหลวง
เวียงจันทร์ เมื่อไปถึงสอบถามข้อมูลคนในพื้นที่ว่า มื่ออื่นหมาลำ เสียงอิสาน มาเล่นอยู่ใส เผิ่นบอกว่า
เล่นอยู่ หลักสิบหก สนามกีฬาแห่งชาติลาว เอ๊าย้ายสถานที่เป็นครั้งที่สองอีกแล้วหรือ จากเดิ่นว่างหน้า
พระธาตุหลวง ไปที่ มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว แล้วย้ายอีกเทื่อแล้วหรือนี่ ไกลบ่ กะสิบหลักออกจากเวียง
หรือ สิบหกกิโลออกจากเวียงจันทร์ แม่จ้าวววววววววววววววว แล้วแถวนั้นมีที่พักบ่ บ่ค่อยมีดอก
พักอยู่ในเวียงนี่หละแล้วจั่งเหมารถไปเบิ่งอีกเทื่อ หาที่พัก ได้ที่พักใกล้ๆ ตลาดเซ้านี่หละด้วยสนนราคา
หกร้อยบาทต่อคืนพร้อมอาหารเช้า เปิดสองคืนขนสมบัติขึ้นที่พัก ไม่ลืมที่จะถาม มีบริการไวไฟต์บ่
มีจ้าอ้าย ฟรี พะนะ ข่อยคึดถืก ที่แบกโน้ตบุคไปจากกรุงเทพฯนำ ระบบโทรศัพท์ถูกตัดขาด
แต่ระบบออนไลน์ ยังมีอยู่ รายงานสถานะให้พี่น้องแฟนคลับได้รับทราบกันสาก่อน ขอบอกนะครับพี่น้อง
ประเทศเพื่อนบ้านเราเขาใช้สามจีกันทั้งประเทศมานานแล้ว เหลือแต่ประเทศเรานี่แหละ 555
เต่าล้านปีอยู่หลังเขาผุเดียว เก็บข้าวเก็บของ บ่ายโมง เดินออกไปตลาดเซ้าพร้อมอุปกรณ์ที่แบกมาบางส่วน
เพื่อเดินทางสู่ สนามกีฬาแห่งชาติลาวเป็นการสำรวจอะไรหลายๆ อย่างก่อนวันแสดงจริง
สอบถามเส้นทางเจ้าถิ่น ไม่มีรถต่อไปเลย ต้องไปที่สายใต้แล้วต่อรถไปอีกที ถามว่าข่อยรู้บ่
หึ ข่อยบ่รู้เลยว่า สนามกีฬาแห่งชาติลาววันอยู่ส่วนไหนของโลก มั่วไป นี่หละพี่น้อง แต่จั๊กเป็นหยัง
ข่อยมักจะมีเซ็นต์เรื่องนี้เสมอ ไปถืกเสย....พี่น้องผม  เมื่อเข้าสู่หน้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว
ข่อยกะเห็นทีมงานขายปี้(บัตรหรือตั๋ว) ทำหน้าที่อย่างขะมักขะเม้นอยู่หน้าทางเข้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว

“ ปี้คอนเสิร์ตจ้า ปีคอนเสิร์ต เสียงอิสาน แสดงมื่ออื่นเซ้าจ้า ” ราคาถ่อใด๋แหน่
“ มีสองแสนกีบ (แปดร้อยบาท) หนึ่งแสนกีบ (สี่ร้อยบาท) ห้าสิบพันกีป (สองร้อยบาท)
และยี่สิบพันกีบ(แปดสิบบาท) จ้าอ้าย ”
อ้ายนำมาจากกรุงเทพฯ สิมาเบิ่ง เสียงอิสาน แต่อ้ายกะสิหย่างถ่ายรูปนำ อ้ายต้องซื้อบัตรใด๋
“ยี่สิบพันกีบอ้าย” แล้วหย่างไปหน้าเวทีได้บ่บัตรราคานี้...
“ได้อยู่อ้าย เป็นบัตรยืน อ้ายอยากหย่างไปใสกะไปได้เลย” ตกลงเอาใบหนึ่งครับ
 
หลังจากนั้นข่อยกะเก็บภาพบรรยากาศสถานที่เรื่อยๆ เพื่อรอคาราวานขบวนรถหมอลำมาถึง
ซึ่งน้องๆ ทีมงานขายปี้บอกว่ามีรถนำขบวนไปรับที่สะพานมิตรภาพไทยลาวแต่โดนแล้ว
อีกบ่นานน่าจะฮอด....ระหว่างรอก็เห็นแฟนเพลงเริ่มจอดซื้อปี้ชมคอนเสิร์ตอยู่เป็นระยะ
 จนเวลาประมาณ บ่ายสามโมงกว่า รถที่ไปรับขบวนหมอลำก็เดินทางมาถึงทางเข้างาน
พร้อมกับขบวนรถหมอลำอันยาวเหยียด ระหว่างเก็บภาพคาราวานความสุขมาฝากพี่น้องเฮา
หัวใจข่อยเต้นโครมครามเลยพี่น้องเอ๋ย สวดยอดเลย เป็นอะไรที่สุดยอดมาก ตามรูปที่ข่อย
เอามาฝากพี่น้องเฮา ในกระทู้ สดส่งตรง คาราวานความสุขของลูกอิสาน@ภายในสนามกีฬา
แห่งชาติลาว เวียงจันทร์ นั่นหละพี่น้อง พร้อมกันนี้ก็เดินไปเก็บภาพบรรยากาศยังสถานที่
ทำการแสดงพร้อมการตั้งเวทีหมอลำบางส่วน ห้าโมงกว่าๆ ก็ต้องเดินทางออกมาเพื่อหารถ
กลับเวียง...น้องๆทีมงานขายปี้ก็ยังคงทำหน้าที่กันอยู่ แต่ข่าวร้าย รถโดยสารสาธารณะของ
ที่นี่หมดตั้งแต่ห้าโมงแล้วพี่น้องเอ๋ย...น้อง เอก หนึ่งในทีมงานบอกว่าเดี๋ยวสิ
ลัดรถให้ ถ้าบ่มีกะกลับนำข่อยกะได้ แล้วกะจั่งไปรินกัน ( ตั้งวงสังสรรค์เล็กน้อย)
ได้เลยครับน้องเอ๋ย ที่พักอยู่แถวๆ บ้านน้องเผิ่นนำ พอดีเลย สิได้มีเจ้าถิ่นพาทั่วร์
ราตรีที่เวียงจันทร์ จนเกือบหกโมง ถึงได้มีรถเข้าเวียง ที่จริงข่อยสิรอกลับกับน้องเขากะได้
แต่ข่อยย่านพี่น้องข่อยในเมืองไทย ใจขาด กะเลยต้องฟ้าวกลับที่พักเพื่ออับรูปภาพ
บรรยากาศของ คาราวานหมอลำสู่พี่น้องได้เบิ่งกัน ยอดการชมกระทู้ถล่มทลาย
พี่น้องข่อยพากันรีเฟรสพร้อมจับจองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งสองเวปอย่างใจจดใจจ่อ
จนถึงสี่ทุ่ม ภาพทุกภาพที่ผ่านการคัดสรรก็ถูกโพสขึ้นเวปจนหมด ระหว่างนี้ ซัดเบยลาว
ไปหนึ่งป๋องใหญ่ รอน้องๆ ทีมงานขายปี้มาสมทบ จนแล้วจนรอดกะบ่ได้มา ข่อยเกิดอาการหิว
จึงลงไปหาอะไรกินข้างล่าง ท่ามกลางอากาศ ที่หนาวเหน็บเข้ากระดูก หนาวอีหยังกะด้อกะเดี้ย
หนาวแบบที่ข่อยบ่เคยพบเจอมาก่อนเลย สุดยอดมากมาย เมื่ออิ่มหมีพีมันแล้ว กลับที่พัก
อาบน้ำ.....นอน อดออกตะเวนราตรี เจ้าที่บ่มาเสย....จำไว้เด้อ เจอกันมื่ออื่น เดี๋ยวสวย...เหอะ เหอะ

เบิดละเบาะ เว่าต่อให้ฟังอีกแน่

14. 25 ธันวาคม 2554 ภายในบริเวณสนามกีฬาแห่งชาติลาว นครหลวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว.

" ข่อยเข้าใจแล้ว เป็นหยังจั่งได้เปลี่ยนสถานที่ทำการแสดงถึงสามครั้ง"

และแล้วกะมาถึงวัน วันที่เรารอคอย....อุตส่าห์ข้ามน้ำ ข้ามโขงมาฝั่งเวียง กะย่อนแนว แนวนี้
วันนี้แล้วสินะพี่น้องเอ๋ย......ตื่นเต้น ตื่นเต้น
ตื่นเช้ามา สิ่งแรกที่ทำ คือ เข้าไปเช็คเรตติ้งกระทู้ สดส่งตรงที่โพสไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เป็นจั่งใด๋แหน่น้อ...
เอ้อ ยังอยู่ดี มีสุข พี่น้องเฮาพากันเข้ามาชมกระทู้เยอะพอสมควรเลยนะนี่...เหอะ เหอะ
เมื่อเช็คเรตติ้งแล้ว กะติดตามข่าวสารบ้านเมือง บ้านเฮา กันจั๊กหน่อยแหน่ จนจบข่าว เที่ยงหน่อยๆ
ได้เวลาเตรียมโต ออกเดินทางไปยังสถานที่ทำการแสดง สนามกีฬาแห่งชาติลาวแล้ว เย็นนี้ ในเย็นนี้....
ก่อนเดินทางยังเป้าหมาย กะไปตลาดเซ้าพร้อมกับหาอะไรกินกันสาก่อน กองทัพต้องเดินด้วยท้อง
ด้วยความหิว จึงจัดเต็ม กระเพราหมูสับ พร้อมเกาเหลาร้อนๆ หนึ่งถ้วย ที่จริงอาหารที่นี่เขาให้เยอะมาก
ถ้าใครมาซื้อสั่งอย่างเดียวกะน่าสิพอ แต่ข่อยบ่ จัดเต็มไว้ก่อน ตุนไว้ ตุนไว้ ยามไปฮอดงานสิได้บ่หิว
กินไปกินมา เอิ้นข้าเจ้าเก็บเงิน พี่น้องลองทายดูสิว่าจั๊กบาท ถ้าบ้านเรานะ ข้าวกะยี่สิบห้าบาท
เกาเหลากะยี่สิบห้าบาท อ้อลืมไปมีแป๊บซี่อีกหนึ่งป๋อง กะสิบห้าบาท รวมๆ แล้ว ก็หกสิบห้าบาทเองเนาะ
แต่ที่นู้นนะ ตีเป็นเงินไทยแล้ว 116 บาทครับพี่น้อง แพงเอาเรื่องเหมือนกัน แต่ถ้าเทียบกับปริมาณ โอเซ อยู่
เมื่ออิ่มแล้ว กะหย่างไปหารถเดินทางไปยังสนามกีฬาแห่งชาติลาวใด๋บาดนิ เมื่อวานได้ทำการเซอร์เวย์มาแล้ว
มีรถ สายเดียวแหล่นไปฮอดนำใด๋ ไปถามที่น้องทางนั้นเผิ่นบอกคือเก่าว่าบ่มี แต่ข่อยเถียงเผิ่นว่ามี
ข่อยเห็นอยู่ เลยถามกาท่ารถแทน ที่สิเดินทางไปท่าดินแดงหนา ข่อยจำได้ว่าสายนี้ผ่าน
เผิ่นจั่งได้บอก ไปขึ้นรถต่อเดียวฮอดเลยงานนี้ รถที่นี้เป็นเหมือนรถกะป๋องบ้านเฮา
เหมือนสองแถวคันเล็กๆ ค่ารถหรือ ตีเป็นเงินไทยก็ประมาณ ห้าสิบหกบาทครับ ก็โอเช ไม่แพง
ระหว่างทาง ไม่ต้องรีบครับ ใครจะแวะ ใครจะจอดซื้อของฝาก ซื้ออะไร ตะโกนบอกคนขับได้เลย
และเมื่อจอดที่ใดที่หนึ่งแล้ว รับรองได้ ลงไปซื้อของกันทั้งรถ สวดยอดไปเลย ข่อยกะได้แต่นั่งมองเทิงรถ
บ่ายสองหน่อยๆ จึงเดินทางฮอดหน้างาน ทีมงานขายปี้ ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างแข็งขันเช่นเดิม
เลยถามน้องว่าเขาให้เข้าได้ยัง “เข้าได้แล้วอ้าย” โอเคครับ อ้ายสิเข้าไปเก็บภาพบรรยากากาศข้างใน
บริเวณทางเข้างาน มีอยู่ด้วยกันสามแห่ง คือ ข้างหน้าฝั่งขวา ข้างหน้าฝั่งซ้าย และข้างหลังติดหน้าเวที
ข้างซ้ายอีกที่ ประตูหน้าเจ้าหน้าที่กำลังติดตั้งอุปกรณ์แสกนสัมภาระ เหมือนสนามบินเปะ ใครจะเข้างาน
ต้องนำสัมภาระทั้งหมดเข้าเครื่องแสกนกันก่อน เป็นมาตรการรักษาความปลอดภัยว่างั้นเหอะ
ข่อย ถืกตรวจแบบสด สด บ่ได้ผ่านเครื่อง เนื่องจากว่า เครื่องยังบ่พร้อม อะไรที่ขนใส่กะเป๋าไป
เทออกมาให้ข้าเจ้าตรวจเหมิดเลย...พี่น้องเอ๋ย
งานนี้ข่อย ได้หวิ่นกับการกับการเก็บข้าวของเข้ากระเป๋าอีกครั้ง เหอะ เหอะ
ภารกิจเก็บภาพบรรยากาศเริ่มขึ้น สิ่งที่ตื่นตาตื่นใจ และแปลกใจเป็นอย่างมาก คือ เก้าอี้ผู้ชม
จั๊กผู้จัดไปหาเพิ่มมาแต่ทางใด๋ เยอะกว่าเมื่อวันก่อนมากเป็นสองเท่า แถวหลังสุด อยู่ไกลจากเวทีมาก
ถ้าได้นั่งชมแถวนี้ คือ สิแนมบ่เห็นอีหยังเทิงเวทีเลย นอกจากภาพที่ถ่ายทอดสดบนจอ LCD
ระหว่างเดินเก็บภาพบรรยากาศ ศิลปินและทีมงานบางส่วน เห็นข่อย ต๊กใจขนาด อ้ายมาได้จั่งใด๋นิ...55
มาฮอดจนได้เนาะ อ้ายเนาะ คักอีหลี พร้อมกันนี้ยังได้ส่งข่าวบอกข่อย ยามแลงนี้มีถ่ายทอดสดนำ
เผิ่นเอารถ OB มาจากกรุงเทพฯ สิถ่ายทอดสด ผ่านช่อง ท๊อปไลน์แชลแนล....
หึ เฮ้ดแนวใด๋บาดนิ จั่งสิส่งข่าวบอกพี่น้องเฮาได้ แนมโทรศัพท์ มีสัญญาณอยู่ขีดนึง กดโทรออกกะบ่ติด
จนค่ำๆ ผู้นหละ จั่งติดต่อพี่น้องทางกรุงเทพฯ ได้ เผิ่นเลยมาโพสพอกพี่น้องเฮา และตั้งตารอกันพร้อมหน้า
สวดท้ายแห้วรับประทานกันเป็นแถว ขอโทษขออภัยพี่น้องเฮานำเด้ออออ บ่ได้เบิ่งพร้อมๆ กันจ้อย
สาเหตุที่ถ่ายทอดเทื่อนี้บ่ได้ข่อยกะบ่รู้คือกันแหม ว่าย่อนหยัง เหอะ เหอะ
บรรยากาศภายในงานยามบ่ายๆ นี้ ทุกหน่วยงานกำลังเตรียมความพร้อมอย่างเต็มที่
เทิงเวที ศิลปินจากประเทศลาว กำลังขึ้นซ้อมกันอย่างเต็มที่ วงที่หนึ่ง วงที่สอง และวงที่สาม
ข้างล่างทีมงานกำลังทดสอบระบบเสียง เป็นไปตามคาด รถขนอุปกรณ์อีกคันที่มานำ
เป็นรถเครื่องเสียงอีหลี หมอลำจัดเครื่องเสียงมาเพิ่มอีกหนึ่งชุด ติดตั้งเพิ่มเติม เพื่อให้ระบบเสียง
สมบูรณ์แบบมากที่สุด ถ้าพี่น้องเฮาได้ไปเบิ่งคอนเสิร์ตแรงงานไทยใจเกินร้อย วันที่ 1 พฤษภาคม ปีกลาย
หน้าฟิวเจอร์พาร์ครังสิต น่านหละพี่น้องเอ๋ย เป็นลายนั้นเลย สมใจข่อยละบาดนิ มักหลายพี่น้องผม...
พ่อค้าแม่ค้ากำลังจัด ข้าวของเตรียมขายยามแลง มีสินค้าหลายรายการแต่ส่วนมากจะเป็นอาหาร
ทีมงานผู้จัดกำลังเตรียมงานด้านต่างๆ บ่ว่าสิเป็นอ้อมแสลนแบ่งขอบเขตของบัตรชมคอนเสิร์ตแต่ละราคา
และกะเหนือความคาดหมาย จากเมื่อวานที่น้องทีมงานขายปี้บอกว่าปี้ยืน สามารถมุดไปหน้าเวทีได้
แต่พื้นที่ที่ถูกจัดไว้ให้ปี้ราคานี้กลับอยู่ปีกทั้งสองข้างของเวทีการแสดง ไปบ่ฮอดหน้าฮ้านแน่นอน
งานนี้ข่อยเลยเปลี่ยนแผนเก็บภาพบรรยากาศทั่วไป ของงานมาฝากพี่น้องเฮาแทน ภาพศิลปินแจ่ม ๆ
ระหว่างนั้นมองเห็นน้องๆ ทีมงานขายปี้ ที่จะพาข่อยไปรินเมื่อวานนี้....เผิ่นแหล่นมาหา
พร้อมขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ที่บ่ได้ไปชวนอ้ายออกมารินนำกัน ย่านรบกวนอ้าย อีกอย่าง
จำเบอร์ห้องอ้ายบ่ได้ โทรนำบ่ถืกห้อง พะนะ โอ๊ย เซ็งเลยข่อย แผนการเลาะราตรีที่เวียงจันทร์
ต้องล้มเหลวเสยงานนี้ เหอะ เหอะ จากนั้น น้องเผิ่นกะเล่าให้ฟังว่า ถูกบริษัทผู้จัดงานโทรนำให้มาที่งาน
ตั้งแต่หกโมงเช้า เนื่องจากว่ามีพี่น้องชาวลาว มารอซื้อบัตรชมคอนเสิร์ต อยู่หน้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว
หลายคนแล้ว แต่บ่มีคนขาย พอสายๆ หน่อยทีมงานพร้อมนักแสดงบางส่วน เช่น แม่นกน้อย และศิลปิน
ในวงกะพากันออกไปเดินโปรโมตคอนเสิร์ตที่ตลาดเซ้า (เรื่องนี้ข่อยบ่รู้ ถ้ารู้หนา บ่ลืมออกมาเก็บภาพแน่นอน
มารู้ที่หลัง เสียดายอย่างแรง พลาดช๊อตสำคัญนะนี่ ) และได้รับการตอบรับจากพี่น้องฝั่งเวียงเป็นอย่างดี
พร้อมกับขอเพลงที่กันสดๆ เพื่อให้ทีมงานร้องให้ฟังเทิงเวทียามแลงสิฮอดนำ
จากนั่นข่อยกะมอบกล้องให้น้องฝั่งลาวเผิ่นได้ลองถ่ายรูปเบิ่ง ตามรูปบางส่วนที่นำมาฝากพี่น้องเฮาครับ
งานนี้พี่น้องจะเห็นองค์ประกอบหลายๆ อย่างเทิงเวทีเสียอิสานเปลี่ยนไป อย่างเช่นป้ายสปอร์นเซอร์บ่มี
ผ้าใบ เสียงอิสาน หน้าเวที ถูกปิดทับด้วย เสียงอิสาน เวอร์ชั่นภาษาลาว...แทน แต่โดยรวมองค์ประกอบ
หลักๆ ยังอยู่ครบ สมบูรณ์ครับผม....
พอเย็นๆ หน่อย ประมาณห้าโมง ทีมงานก็ได้เชิญผู้ชมที่อยู่ภายในออกนอกงาน พร้อมกับทำการแสกน
อุปกรณ์ทุกอย่างที่นำเข้าพื้นที่การแสดง บรรยากาศเริ่มมืดค่ำผู้ชมเริ่มหลั่งไหล เข้าสู้พื้นที่ทำการแสดง
คนเฒ่าคนแก่ ลูกเล็กเด็กแดงเพียบ จนเวลาที่รอคอยกะมาเถิง หกโมงแก่ๆ แม่ใหญ่นกประกาศผ่านเครื่อง
เสียงหน้าเวที “สบายดีพี่น้องซาวลาว ถือว่าเป็นเกียรติและเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง ที่เฮาทีมงาน เสียงอิสาน
ได้มีโอกาสนำการแสดงวัฒนธรรมมาแลกเปลี่ยนกับพี่น้องซาวเวียงเฮา ฮอดเวลาแล้ว นกน้อยบ่คอยไผ
ขอเริ่มต้นการแสดง กันก่อนที่จะเริ่มพิธีการ เนาะพี่น้อง....” การแสดงเริ่มขึ้นด้วยทีมนางเอก และทีมพระเอก
ต่อด้วย คู่แฝดเล็กใหญ่อีกชุด ก่อนที่จะเข้าสู่พิธีการเปิดการจัดงาน และการแสดงของศิลปินลาวอีกสามชุด....
และกะกลับมาสู่บรรยากาศการแสดงของเสียงอิสานต่อ จนถึงเวลาเที่ยงคืนโดยประมาณ การแสดงจึงได้สิ้นสุด
ลง แต่ข่อยบ่ได้อยู่เบิ่งจนจบการแสดงดอกพี่น้อง ต้องออกมาก่อนงานเลิก เพื่อเสี่ยงดวงหารถกลับเวียง
พอออกมานอกงาน พี่น้องเอ๋ย บริเวณที่ว่ากว้างๆ ทางนอกบริเวณงาน เต็มไปด้วยรถ รถ และกะรถ รถอีหยัง
มาหลายแท้ ข่อยเข้าใจผู้จัดเลย ว่าเป็นหยังจั่งได้ย้ายสถานที่การแสดงมาไกลปานนี้ อยู่ในเวียงใกล้จริง
แต่เรื่องการบริหารจัดการต่างๆ อาจจะไม่ดีเท่าที่ควร อยู่ที่สนามกีฬาแห่งชาติลาว จัดการง่ายกว่าเยอะ
ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งพื้นที่ของผู้ชมต่างๆ ทั้งเกือบหกหมื่นคน การจัดการเรื่องที่จอดรถจำนวนมาก
ประมาณการโดยสายตาข่อย บ่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นคันแน่นอน พี่น้องลองคึดเบิ่งถ้าจัดในเดิ่นว่าง
หน้าพระธาตุหลวงอีหลี รถหลายปานนี้สิเอาไปจอดไว้ใส ส่วนเรื่องการเดินทางรถสาธารณะนี่บ่ต้องไปเว่าฮอด
รถเหมิดตั้งแต่ห้าโมงแลงแล้วหละ ข่อยหนา โชคดีหลาย ออกมาหน้างานแล้วพบกับคณะของคนไทย
ที่เดินทางไปเยี่ยมญาติพี่น้องที่เวียงพอดี รู้สึกว่าไปจากกาฬสินธุ์นี่หละ สี่ท่าน พร้อมทั้งได้รับความ
กรุณาจากตำรวจในพื้นที่คอยลัดรถให้ ตั้งแต่หมอลำเลิก จนผ่านไปครึ่งชั่วโมง บ่มีรถเลยพี่น้อง
เอาแล้วไงงานนี้ หนาวกะหนาวสิได้กลับบ่น้อเวียงนิ จนสุดท้ายได้รถอ้ายแท็กซี่ใจดี
บ้านอ้ายเผิ่นอยู่หลักยี่สิบห้า งานจัดอยู่หลักสิบหก ซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของทางที่อ้ายจะกลับบ้านเลยหละ
เผิ่นยังได้กรุณาขับรถมาส่งพวกผมทั้งห้าคน อัดเป็นปลากระป๋องเทิงรถแท็กซี่มาจนฮอดที่พักโดยสวัสดิภาพ
ระหว่างทางเว่ากันไปเว่ากันมา จั่งได้รู้ว่าอ้ายเผิ่นเป็นคนอุดร แต่ไปมีครอบครัวอยู่ที่นั่น...นับว่าเป็นบุญของ
ข่อยอีหลีเลยงานนี้ ถึงที่พักจัดทันทีภาพบรรยากาศการแสดง ที่น้องข่อยทางเมืองไทย รอกันอยู่แล้วครับผม
โพสจนฮอดตีสาม บ่ไหว ต่องพักผ่อนกันก่อน ต้องตื่นนอนแต่เช้าต่อรถจากเวียง เข้าหนองคาย เพื่อต่อรถ
เข้ากรุงเทพฯอีกที ถึงกรุงเทพฯ ยามแลงโดยสวัสดิภาพ เป็นอันสิ้นสุดการเดินสายชมหมอลำครั้งแรก
ที่ต่างประเทศ.....ในครั้งนี้
งานนี้ประทับใจหลายอย่าง โดยเฉพาะพี่น้องชาวลาว ไปเยี่ยมไปหย่าม ยามใด๋ กะยังเป็นกันเอง
ให้ความช่วยเหลือ เป็นอย่างดี เหมือนกลับไปบ้านเฮา
การแสดงของหมอลำ เห็นชุดการแสดงใหม่ๆ หลายชุด ที่หมอลำเตรียมเพื่อนำไปฝากพี่น้องฝั่งเวียง
โดยเฉพาะ ....
ได้ข่าวว่าเดือนหน้าทีมงานหมอลำจะกลับไปเดินสายที่ประเทศลาวอีกครั้ง ครั้งนี้ไปหลายวัน
ทั่วทุกเมืองใหญ่ๆ ในประเทศลาว ถ้าโอกาสอำนวย จะข้ามไปติดตามบรรยากาศมาฝากอีกครั้งครับ....
มักแฮง...พี่น้องเมืองนี้ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว....ครับผม

14. 25 ธันวาคม 2554 ภายในบริเวณสนามกีฬาแห่งชาติลาว นครหลวงเวียงจันทร์ สปป.ลาว.

" ข่อยเข้าใจแล้ว เป็นหยังจั่งได้เปลี่ยนสถานที่ทำการแสดงถึงสามครั้ง"

และแล้วกะมาถึงวัน วันที่เรารอคอย....อุตส่าห์ข้ามน้ำ ข้ามโขงมาฝั่งเวียง กะย่อนแนว แนวนี้
วันนี้แล้วสินะพี่น้องเอ๋ย......ตื่นเต้น ตื่นเต้น
ตื่นเช้ามา สิ่งแรกที่ทำ คือ เข้าไปเช็คเรตติ้งกระทู้ สดส่งตรงที่โพสไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เป็นจั่งใด๋แหน่น้อ...
เอ้อ ยังอยู่ดี มีสุข พี่น้องเฮาพากันเข้ามาชมกระทู้เยอะพอสมควรเลยนะนี่...เหอะ เหอะ
เมื่อเช็คเรตติ้งแล้ว กะติดตามข่าวสารบ้านเมือง บ้านเฮา กันจั๊กหน่อยแหน่ จนจบข่าว เที่ยงหน่อยๆ
ได้เวลาเตรียมโต ออกเดินทางไปยังสถานที่ทำการแสดง สนามกีฬาแห่งชาติลาวแล้ว เย็นนี้ ในเย็นนี้....
ก่อนเดินทางยังเป้าหมาย กะไปตลาดเซ้าพร้อมกับหาอะไรกินกันสาก่อน กองทัพต้องเดินด้วยท้อง
ด้วยความหิว จึงจัดเต็ม กระเพราหมูสับ พร้อมเกาเหลาร้อนๆ หนึ่งถ้วย ที่จริงอาหารที่นี่เขาให้เยอะมาก
ถ้าใครมาซื้อสั่งอย่างเดียวกะน่าสิพอ แต่ข่อยบ่ จัดเต็มไว้ก่อน ตุนไว้ ตุนไว้ ยามไปฮอดงานสิได้บ่หิว
กินไปกินมา เอิ้นข้าเจ้าเก็บเงิน พี่น้องลองทายดูสิว่าจั๊กบาท ถ้าบ้านเรานะ ข้าวกะยี่สิบห้าบาท
เกาเหลากะยี่สิบห้าบาท อ้อลืมไปมีแป๊บซี่อีกหนึ่งป๋อง กะสิบห้าบาท รวมๆ แล้ว ก็หกสิบห้าบาทเองเนาะ
แต่ที่นู้นนะ ตีเป็นเงินไทยแล้ว 116 บาทครับพี่น้อง แพงเอาเรื่องเหมือนกัน แต่ถ้าเทียบกับปริมาณ โอเซ อยู่
เมื่ออิ่มแล้ว กะหย่างไปหารถเดินทางไปยังสนามกีฬาแห่งชาติลาวใด๋บาดนิ เมื่อวานได้ทำการเซอร์เวย์มาแล้ว
มีรถ สายเดียวแหล่นไปฮอดนำใด๋ ไปถามที่น้องทางนั้นเผิ่นบอกคือเก่าว่าบ่มี แต่ข่อยเถียงเผิ่นว่ามี
ข่อยเห็นอยู่ เลยถามกาท่ารถแทน ที่สิเดินทางไปท่าดินแดงหนา ข่อยจำได้ว่าสายนี้ผ่าน
เผิ่นจั่งได้บอก ไปขึ้นรถต่อเดียวฮอดเลยงานนี้ รถที่นี้เป็นเหมือนรถกะป๋องบ้านเฮา
เหมือนสองแถวคันเล็กๆ ค่ารถหรือ ตีเป็นเงินไทยก็ประมาณ ห้าสิบหกบาทครับ ก็โอเช ไม่แพง
ระหว่างทาง ไม่ต้องรีบครับ ใครจะแวะ ใครจะจอดซื้อของฝาก ซื้ออะไร ตะโกนบอกคนขับได้เลย
และเมื่อจอดที่ใดที่หนึ่งแล้ว รับรองได้ ลงไปซื้อของกันทั้งรถ สวดยอดไปเลย ข่อยกะได้แต่นั่งมองเทิงรถ
บ่ายสองหน่อยๆ จึงเดินทางฮอดหน้างาน ทีมงานขายปี้ ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างแข็งขันเช่นเดิม
เลยถามน้องว่าเขาให้เข้าได้ยัง “เข้าได้แล้วอ้าย” โอเคครับ อ้ายสิเข้าไปเก็บภาพบรรยากากาศข้างใน
บริเวณทางเข้างาน มีอยู่ด้วยกันสามแห่ง คือ ข้างหน้าฝั่งขวา ข้างหน้าฝั่งซ้าย และข้างหลังติดหน้าเวที
ข้างซ้ายอีกที่ ประตูหน้าเจ้าหน้าที่กำลังติดตั้งอุปกรณ์แสกนสัมภาระ เหมือนสนามบินเปะ ใครจะเข้างาน
ต้องนำสัมภาระทั้งหมดเข้าเครื่องแสกนกันก่อน เป็นมาตรการรักษาความปลอดภัยว่างั้นเหอะ
ข่อย ถืกตรวจแบบสด สด บ่ได้ผ่านเครื่อง เนื่องจากว่า เครื่องยังบ่พร้อม อะไรที่ขนใส่กะเป๋าไป
เทออกมาให้ข้าเจ้าตรวจเหมิดเลย...พี่น้องเอ๋ย
งานนี้ข่อย ได้หวิ่นกับการกับการเก็บข้าวของเข้ากระเป๋าอีกครั้ง เหอะ เหอะ
ภารกิจเก็บภาพบรรยากาศเริ่มขึ้น สิ่งที่ตื่นตาตื่นใจ และแปลกใจเป็นอย่างมาก คือ เก้าอี้ผู้ชม
จั๊กผู้จัดไปหาเพิ่มมาแต่ทางใด๋ เยอะกว่าเมื่อวันก่อนมากเป็นสองเท่า แถวหลังสุด อยู่ไกลจากเวทีมาก
ถ้าได้นั่งชมแถวนี้ คือ สิแนมบ่เห็นอีหยังเทิงเวทีเลย นอกจากภาพที่ถ่ายทอดสดบนจอ LCD
ระหว่างเดินเก็บภาพบรรยากาศ ศิลปินและทีมงานบางส่วน เห็นข่อย ต๊กใจขนาด อ้ายมาได้จั่งใด๋นิ...55
มาฮอดจนได้เนาะ อ้ายเนาะ คักอีหลี พร้อมกันนี้ยังได้ส่งข่าวบอกข่อย ยามแลงนี้มีถ่ายทอดสดนำ
เผิ่นเอารถ OB มาจากกรุงเทพฯ สิถ่ายทอดสด ผ่านช่อง ท๊อปไลน์แชลแนล....
หึ เฮ้ดแนวใด๋บาดนิ จั่งสิส่งข่าวบอกพี่น้องเฮาได้ แนมโทรศัพท์ มีสัญญาณอยู่ขีดนึง กดโทรออกกะบ่ติด
จนค่ำๆ ผู้นหละ จั่งติดต่อพี่น้องทางกรุงเทพฯ ได้ เผิ่นเลยมาโพสพอกพี่น้องเฮา และตั้งตารอกันพร้อมหน้า
สวดท้ายแห้วรับประทานกันเป็นแถว ขอโทษขออภัยพี่น้องเฮานำเด้ออออ บ่ได้เบิ่งพร้อมๆ กันจ้อย
สาเหตุที่ถ่ายทอดเทื่อนี้บ่ได้ข่อยกะบ่รู้คือกันแหม ว่าย่อนหยัง เหอะ เหอะ
บรรยากาศภายในงานยามบ่ายๆ นี้ ทุกหน่วยงานกำลังเตรียมความพร้อมอย่างเต็มที่
เทิงเวที ศิลปินจากประเทศลาว กำลังขึ้นซ้อมกันอย่างเต็มที่ วงที่หนึ่ง วงที่สอง และวงที่สาม
ข้างล่างทีมงานกำลังทดสอบระบบเสียง เป็นไปตามคาด รถขนอุปกรณ์อีกคันที่มานำ
เป็นรถเครื่องเสียงอีหลี หมอลำจัดเครื่องเสียงมาเพิ่มอีกหนึ่งชุด ติดตั้งเพิ่มเติม เพื่อให้ระบบเสียง
สมบูรณ์แบบมากที่สุด ถ้าพี่น้องเฮาได้ไปเบิ่งคอนเสิร์ตแรงงานไทยใจเกินร้อย วันที่ 1 พฤษภาคม ปีกลาย
หน้าฟิวเจอร์พาร์ครังสิต น่านหละพี่น้องเอ๋ย เป็นลายนั้นเลย สมใจข่อยละบาดนิ มักหลายพี่น้องผม...
พ่อค้าแม่ค้ากำลังจัด ข้าวของเตรียมขายยามแลง มีสินค้าหลายรายการแต่ส่วนมากจะเป็นอาหาร
ทีมงานผู้จัดกำลังเตรียมงานด้านต่างๆ บ่ว่าสิเป็นอ้อมแสลนแบ่งขอบเขตของบัตรชมคอนเสิร์ตแต่ละราคา
และกะเหนือความคาดหมาย จากเมื่อวานที่น้องทีมงานขายปี้บอกว่าปี้ยืน สามารถมุดไปหน้าเวทีได้
แต่พื้นที่ที่ถูกจัดไว้ให้ปี้ราคานี้กลับอยู่ปีกทั้งสองข้างของเวทีการแสดง ไปบ่ฮอดหน้าฮ้านแน่นอน
งานนี้ข่อยเลยเปลี่ยนแผนเก็บภาพบรรยากาศทั่วไป ของงานมาฝากพี่น้องเฮาแทน ภาพศิลปินแจ่ม ๆ
ระหว่างนั้นมองเห็นน้องๆ ทีมงานขายปี้ ที่จะพาข่อยไปรินเมื่อวานนี้....เผิ่นแหล่นมาหา
พร้อมขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ที่บ่ได้ไปชวนอ้ายออกมารินนำกัน ย่านรบกวนอ้าย อีกอย่าง
จำเบอร์ห้องอ้ายบ่ได้ โทรนำบ่ถืกห้อง พะนะ โอ๊ย เซ็งเลยข่อย แผนการเลาะราตรีที่เวียงจันทร์
ต้องล้มเหลวเสยงานนี้ เหอะ เหอะ จากนั้น น้องเผิ่นกะเล่าให้ฟังว่า ถูกบริษัทผู้จัดงานโทรนำให้มาที่งาน
ตั้งแต่หกโมงเช้า เนื่องจากว่ามีพี่น้องชาวลาว มารอซื้อบัตรชมคอนเสิร์ต อยู่หน้าสนามกีฬาแห่งชาติลาว
หลายคนแล้ว แต่บ่มีคนขาย พอสายๆ หน่อยทีมงานพร้อมนักแสดงบางส่วน เช่น แม่นกน้อย และศิลปิน
ในวงกะพากันออกไปเดินโปรโมตคอนเสิร์ตที่ตลาดเซ้า (เรื่องนี้ข่อยบ่รู้ ถ้ารู้หนา บ่ลืมออกมาเก็บภาพแน่นอน
มารู้ที่หลัง เสียดายอย่างแรง พลาดช๊อตสำคัญนะนี่ ) และได้รับการตอบรับจากพี่น้องฝั่งเวียงเป็นอย่างดี
พร้อมกับขอเพลงที่กันสดๆ เพื่อให้ทีมงานร้องให้ฟังเทิงเวทียามแลงสิฮอดนำ
จากนั่นข่อยกะมอบกล้องให้น้องฝั่งลาวเผิ่นได้ลองถ่ายรูปเบิ่ง ตามรูปบางส่วนที่นำมาฝากพี่น้องเฮาครับ
งานนี้พี่น้องจะเห็นองค์ประกอบหลายๆ อย่างเทิงเวทีเสียอิสานเปลี่ยนไป อย่างเช่นป้ายสปอร์นเซอร์บ่มี
ผ้าใบ เสียงอิสาน หน้าเวที ถูกปิดทับด้วย เสียงอิสาน เวอร์ชั่นภาษาลาว...แทน แต่โดยรวมองค์ประกอบ
หลักๆ ยังอยู่ครบ สมบูรณ์ครับผม....
พอเย็นๆ หน่อย ประมาณห้าโมง ทีมงานก็ได้เชิญผู้ชมที่อยู่ภายในออกนอกงาน พร้อมกับทำการแสกน
อุปกรณ์ทุกอย่างที่นำเข้าพื้นที่การแสดง บรรยากาศเริ่มมืดค่ำผู้ชมเริ่มหลั่งไหล เข้าสู้พื้นที่ทำการแสดง
คนเฒ่าคนแก่ ลูกเล็กเด็กแดงเพียบ จนเวลาที่รอคอยกะมาเถิง หกโมงแก่ๆ แม่ใหญ่นกประกาศผ่านเครื่อง
เสียงหน้าเวที “สบายดีพี่น้องซาวลาว ถือว่าเป็นเกียรติและเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง ที่เฮาทีมงาน เสียงอิสาน
ได้มีโอกาสนำการแสดงวัฒนธรรมมาแลกเปลี่ยนกับพี่น้องซาวเวียงเฮา ฮอดเวลาแล้ว นกน้อยบ่คอยไผ
ขอเริ่มต้นการแสดง กันก่อนที่จะเริ่มพิธีการ เนาะพี่น้อง....” การแสดงเริ่มขึ้นด้วยทีมนางเอก และทีมพระเอก
ต่อด้วย คู่แฝดเล็กใหญ่อีกชุด ก่อนที่จะเข้าสู่พิธีการเปิดการจัดงาน และการแสดงของศิลปินลาวอีกสามชุด....
และกะกลับมาสู่บรรยากาศการแสดงของเสียงอิสานต่อ จนถึงเวลาเที่ยงคืนโดยประมาณ การแสดงจึงได้สิ้นสุด
ลง แต่ข่อยบ่ได้อยู่เบิ่งจนจบการแสดงดอกพี่น้อง ต้องออกมาก่อนงานเลิก เพื่อเสี่ยงดวงหารถกลับเวียง
พอออกมานอกงาน พี่น้องเอ๋ย บริเวณที่ว่ากว้างๆ ทางนอกบริเวณงาน เต็มไปด้วยรถ รถ และกะรถ รถอีหยัง
มาหลายแท้ ข่อยเข้าใจผู้จัดเลย ว่าเป็นหยังจั่งได้ย้ายสถานที่การแสดงมาไกลปานนี้ อยู่ในเวียงใกล้จริง
แต่เรื่องการบริหารจัดการต่างๆ อาจจะไม่ดีเท่าที่ควร อยู่ที่สนามกีฬาแห่งชาติลาว จัดการง่ายกว่าเยอะ
ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งพื้นที่ของผู้ชมต่างๆ ทั้งเกือบหกหมื่นคน การจัดการเรื่องที่จอดรถจำนวนมาก
ประมาณการโดยสายตาข่อย บ่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นคันแน่นอน พี่น้องลองคึดเบิ่งถ้าจัดในเดิ่นว่าง
หน้าพระธาตุหลวงอีหลี รถหลายปานนี้สิเอาไปจอดไว้ใส ส่วนเรื่องการเดินทางรถสาธารณะนี่บ่ต้องไปเว่าฮอด
รถเหมิดตั้งแต่ห้าโมงแลงแล้วหละ ข่อยหนา โชคดีหลาย ออกมาหน้างานแล้วพบกับคณะของคนไทย
ที่เดินทางไปเยี่ยมญาติพี่น้องที่เวียงพอดี รู้สึกว่าไปจากกาฬสินธุ์นี่หละ สี่ท่าน พร้อมทั้งได้รับความ
กรุณาจากตำรวจในพื้นที่คอยลัดรถให้ ตั้งแต่หมอลำเลิก จนผ่านไปครึ่งชั่วโมง บ่มีรถเลยพี่น้อง
เอาแล้วไงงานนี้ หนาวกะหนาวสิได้กลับบ่น้อเวียงนิ จนสุดท้ายได้รถอ้ายแท็กซี่ใจดี
บ้านอ้ายเผิ่นอยู่หลักยี่สิบห้า งานจัดอยู่หลักสิบหก ซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของทางที่อ้ายจะกลับบ้านเลยหละ
เผิ่นยังได้กรุณาขับรถมาส่งพวกผมทั้งห้าคน อัดเป็นปลากระป๋องเทิงรถแท็กซี่มาจนฮอดที่พักโดยสวัสดิภาพ
ระหว่างทางเว่ากันไปเว่ากันมา จั่งได้รู้ว่าอ้ายเผิ่นเป็นคนอุดร แต่ไปมีครอบครัวอยู่ที่นั่น...นับว่าเป็นบุญของ
ข่อยอีหลีเลยงานนี้ ถึงที่พักจัดทันทีภาพบรรยากาศการแสดง ที่น้องข่อยทางเมืองไทย รอกันอยู่แล้วครับผม
โพสจนฮอดตีสาม บ่ไหว ต่องพักผ่อนกันก่อน ต้องตื่นนอนแต่เช้าต่อรถจากเวียง เข้าหนองคาย เพื่อต่อรถ
เข้ากรุงเทพฯอีกที ถึงกรุงเทพฯ ยามแลงโดยสวัสดิภาพ เป็นอันสิ้นสุดการเดินสายชมหมอลำครั้งแรก
ที่ต่างประเทศ.....ในครั้งนี้
งานนี้ประทับใจหลายอย่าง โดยเฉพาะพี่น้องชาวลาว ไปเยี่ยมไปหย่าม ยามใด๋ กะยังเป็นกันเอง
ให้ความช่วยเหลือ เป็นอย่างดี เหมือนกลับไปบ้านเฮา
การแสดงของหมอลำ เห็นชุดการแสดงใหม่ๆ หลายชุด ที่หมอลำเตรียมเพื่อนำไปฝากพี่น้องฝั่งเวียง
โดยเฉพาะ ....
ได้ข่าวว่าเดือนหน้าทีมงานหมอลำจะกลับไปเดินสายที่ประเทศลาวอีกครั้ง ครั้งนี้ไปหลายวัน
ทั่วทุกเมืองใหญ่ๆ ในประเทศลาว ถ้าโอกาสอำนวย จะข้ามไปติดตามบรรยากาศมาฝากอีกครั้งครับ....
มักแฮง...พี่น้องเมืองนี้ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว....ครับผม

ถ้าโถมช่วงว่างกะสิไปนำอยู่เด้อ

15. 27 ธันวาคม 2554 ปากซอยแบริ่ง กทม.

"เห็นงานนี้แล้ว เอาใจไปเลย เสียงอิสานที่รัก อย่างนี้รักตายเลย เหอะ เหอะ"

หลังจากเดินทางกลับมาพร้อมๆ กับหมอลำเป๊ะ วันที่ 26 ธันวาคม 2554 ที่จริงตามกำหนดการเดิม
หมอลำจะต้องเดินทางไป แสดงที่ เมืองหลวงประบาง ทางตอนเหนือของประเทศ ระยะทางจาก
เวียงจันทร์ก็ประมาณ สามร้อยกว่าโลเอง แต่ขอบอกว่าเส้นทางมหาโหด แค่เวลาเดินทางไปกลับ
กินเวลาไปแล้วสองวัน เดินทางได้เฉพาะยามกลางวันถ่อนั้น ยามกลางคืนไม่นิยมเดินทางดอก
ถ้าไม่ใช่เซียนอีหลี นู้น เป็นผีเฝ้าป่า อยู่ในเหวแน่นอน
ย้อนอดีตก่อนหน้านี้ที่ข่อยได้ติ การแสดงของทางวงไปแล้ว หลังจากที่ได้ชมไป 12 งาน ตั้งแต่วันที่
16 ธันวาคม 2554 แบ่งเป็นเรื่องต่างๆ ทั้งหมดเจ็ดเรื่อง ตั้งแต่ เวที เครื่องเสียง รูปแบบการแสดง
ตลก เพลง ลำเรื่อง หางเครื่องตลอดจนชุดการแสดง....ทั้งนักร้อง หมอลำและหางเครื่อง ว่ามีอะไร
บ้างที่ควรปรับปรุงบ้าง จนมาถึงงานนี้ สิ่งแรกที่เห็นได้ชัด คือ เวที ทางวงได้เปลี่ยนการส่องสว่าง
ไฟ และจุดการฉายไฟใหม่ หน้าเวที หลังจากได้ติไปว่า มันมืดไป จนพี่น้องข่อยหย่างมาถาม
อ้ายสังเกตบ่ เป็นหยังงานนี้เวที จั่งแจ้งกว่าปกติ เอ๊า กะข่อยจัดซะเต็มขนาดนั้น ข้าเจ้ากะจัดมาให้
ตั๊วะ ขอบอกว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ทางวง รับฟังเสียงสะท้อนจากผู้ชมแล้วนำไปแก้ไข มีอีกแสนแปด
เรื่องที่บอกไปแล้ว เผิ่นกะจัดการเมี่ยนมาให้คือกันพี่น้อง เหอะ เหอะ
พี่น้องข่อยแอบจ่ม ไปบอกเผิ่นเฮ็ดหยัง มืดๆ นะดีแล้ว พะนะ เอ๊า สงสารคนตาบ่ดีแหน่เป็นหยัง
พี่น้อง อีกเรื่องที่เห็นชัดๆ งานนี้ปรับรูปแบบการแสดงใหม่เช่นกัน เพลงโฆษณาที่ว่าหลายๆ มา
งานนี้ตัดออกไปเลยกะมีคือกัน การแสดงไหลลื่น เก่าผสมใหม่ ทั้งเมดเล่ย์เพลงเก่าๆ และเมดเล่ย์
เพลงใหม่ ๆ ที่ใช้ไปแสดงในประเทศลาวมาฝากพี่น้องฝั่งไทยด้วย และเท่าที่ได้ดูมา ใช้ร่วมแสดง
หน้าเวทีแค่ไม่กี่งานเอง หลังจากช่วงปีใหม่มา ก็ไม่ได้นำมาร่วมแสดงอีกเลย (สงสัยรอไปลาวรอบ
สองหวาคือ เหอะ เหอะ ) อีกเรื่องที่เหนือความคาดหมาย เพราะ เรื่องนี้ข่อยยังไม่ได้เสนอไป
ข่อยแค่ คึดไว้ในหัว จากที่ไปดูเสียงอิสาน ในหลายๆ งานมา จะมีการนำเสนอบนจอที่แตกต่าง
กันไป แต่ที่ชอบที่สุดคือ งานเอ็ม ดูแล้ว สวดยอดทั้งกราฟฟิคต่างๆ บนเวที และภาพแสดงสด
จับมุมกล้องได้ดีมาก ข่อยกะเลยคึดว่า เป็นหยังหมอลำคือบ่นำแนวของเผิ่นมาใช้บ้าง มางานนี้
หมอลำจัดให้เลย ซื้อกล้องมาใหม่ ตัวละสองแสน เพิ่มได้รับมาก่อนเดินทางไปลาว และทดลองใช้
ที่ลาวเป็นงานแรก โดยงานนี้เป็นงานแรกที่ใช้เต็มรูปแบบ มาเสริมความแจ่ม ให้ระบบการนำ
เสนอบนเวทีให้สมบูรณ์มากยี่งขึ้น......ให้มันได้อย่างนี้สิ เหมือนรู้ใจกันเลย แค่คึดในหัวกะจัดให้
โฮ๊ะ โฮ๊ะ

อย่างนี้ รักตายเลย เสียงอิสาน ที่รัก.....

ยังไม่หมด ยังมีอีก เดี๋ยวเมื่อฮอดงานนั้นๆ สิมาเล่สู่ฟ้ง.....

16. 31 ธันวาคม 2554 พุทธอุทยาน อ.เมียง จ.นครสวรรค์ เคยคิดอยู่ในหัวว่า เราเป็นอะไรกับ
เสียงอิสาน มากไปหรือเปล่า ทำไม๊ ทำไม ถึงอยู่ในหัว อยู่ในสมองตลอดเวลา คึดฮอด คึดนำ
ติดตาม นำเบิ่ง ไปทั่วทีป ทั่วแดน ทั่วประเทศ ทั่วโลก ได้อย่างมากมายขนาดนี้ ข่อยไปเฮ็ด
อีหยังไว้น้อ....

ครั้งนี้อีกเช่นกัน หลังจากเห็นคิวหมอลำแล้ว จากกำหนดการเดิมต้องเดินทางกลับบ้านนอก
ในตอนเย็นของวันที่ 30 ธันวาคม ต้องมีอันปรับเปลี่ยนแผนกันใหม่ ขอไปเบิ่งหมอลำก่อนเถาะ
 แล้วจั่งค่อยหารถต่อกลับบ้านอีกที วันที่ 31 ธันวาคม จึงได้รวมตัวกันกับแฟนคลับในกรุงเทพ
และต่างจังหวัด เหมารถตู้ออกเดินทางสู่ พุทธอุทยาน อ.เมือง จ.นครสวรรค์ โดยพลัน
การเดินทางเริ่มต้นขึ้นเมื่อเวลาเที่ยงตรงโดยประมาณ ตามแผนจะต้องมีการรับแวะสมาชิก
เพิ่มเติมอีกหนึ่งท่านที่ จ.ลพบุรี งานนี้ทางเจ้าถิ่นได้ต้มไก่ไว้รอ พร้อมกับข้าวเหนียวร้อนๆ
จิ้มแจ่วอีกอย่าง ทุกอย่างลงตัวแซ๊บหลาย กินกันเกือบหมดหม้อ ดีหนาที่เผิ่นรู้แกว
จึงต้มหม้อใหญ่ๆ ไว้รอ มันกะเลยบ่เหมิด มีการห่อใส่หม้อไปอีกพร้อม เป็นของฝากหมอลำ
แหน่ เอาไปกินเองแหน่ในยามที่หิว... เดินทางถึงบริเวณงาน ประมาณหนึ่งทุ่มกว่าๆ พี่น้องเอ๊ย...
ขอบอกว่าบริเวณการจัดงานอยู่ห่างจากโตจังหวัดมากพอสมควร ทางเข้างานกะอยู่ในหลืบ
ไฟกะบ่ค่อยมี ดีแหน่ที่เห็นไฟกะเทยส่องขึ้นฟ้าจั่งได้นำไปถืกม่อง ถ้าบ่มีย่านหลงอยู่นิ
เมื่อเข้าไปในบริเวณงานแล้ว จึงได้รู้ว่างานนี้เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อสมโภชการหล่อส่วนพระพักต์
ของพระพุทธศรีสัพพัญญู พอดิบพอดี ก่อนเข้างานเราจึงได้ร่วมทำบุญอีกครั้ง
ซื้อแผ่นทองจารึกชื่อร่วมหล่อองค์พระ เสร็จแล้วกะพากันไปซื้อบัตรชมคอนเสิร์ต
ระหว่างรอที่จะเข้างาน ศิลปินของเสียงอิสาน บางท่านก็เดินสวนออกมา
ประกอบด้วย แม่นก พ่อหลอด รวมดาวน้อย รวมพระเอก พ่อชาลี ฯลฯ จึงได้ทราบ
ว่าศิลปินจะไปทำพิธีเททองหล่อ ส่วนพระพักต์ขององค์พระส่วนสุดท้ายก่อนที่
จะเสร็จสมบูรณ์ จึงได้ชวนแฟนคลับหลายๆ ท่านไปร่วมพิธีด้วยกัน ระหว่างทำพิธี
ก็มีสายสินให้จับระหว่าง ทำพิธีด้วย ซึ่งก็เป็นเส้นเดียวกันกับที่ทีมงานศิลปิน
ของเสียงอิสานจับอยู่นั่นเอง คึดไปคึดมาข่อยเลยถึงบางอ้อ โอ๊ยสงสัยเป็นย่อนแนนนี้
นี่หละ ที่เฮ็ดให้ข่อยนำเผิ่นมาหลายอีหลี สงสัยชาติที่แล้ว คงได้มีโอกาสทำบุญร่วมกัน
หวาคือ เกิดมาชาตินี้จั่งได้มาเจอ มาอยู่นำกันอีก และชาติหน้าถ้ามีโอกาสเกิดมา
เป็นคนนำเขาอีกที กะคาดว่าคือสิได้พบประสบเจอกันอีกแน่นอน ไปทางใด๋ ทางใด๋
กะเฮ็ดแต่บุญนำกันตลอด เหอะ เหอะ วัดโกรกกรากเอย วัดประชุมราษฎร์เอย
วัดบางปิ้งเอย ฯลฯ อีกแสนแปด... อ้อแล้วอานิสงค์ของการหล่อทองส่วนพระพักต์
กะคือ ไม่เจ็บ ไม่จน ไม่ไข้ ไม่ป่วย และที่สำคัญ หน้าตาจะดีดั่งเทวดา....
ปัจจุบันดีอยู่แล้ว ก็จะดีขึ้นมากกว่าเดิม 555 สวดยอดพี่น้อง..
การแสดงหน้าเวที งานนี้ เสียงอิสาน เพียวๆ จัดเต็มให้เช่นเคย
และเป็นงานแรกที่เห็นการแสดงชุดเอิ้นขวัญเสียงอิสานแล้วมีการฟ้อนใส่ ง๊าม งาม
ไปอีกแบบ แต่ สิ่งที่ชื่นชอบมากที่สุดในงานนี้ เป็นเรื่องเสียงครับ สถานที่
ทำการแสดงอยู่ห่างไกลจากชุมชนมากพอสมควร จึงไม่ต้องกังวลเรื่องเสียงรบกวน
จึงได้จัดเต็ม เปิดเสียง เกือบเต็มที่ให้พี่น้องเฮาได้ฟังเพื่อเป็นบุญหูเจ้าของ ขอบอกว่าสุดยอด
มาก มาก มักหลาย มักคักแหมพี่น้อง มีโอกาสต้องนำไปเบิ่งงานจ้างแถวบ้านเฮา
ซักงานแล้วบาดทีนี่ เบิ่งในเมียงมันบ่ส่วน เปิดเสียง เบ๊า เบา แหม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 13, 2012, 01:57:15 PM โดย among601/2543 »

 


รับทำเว็บ สมุทรปราการ