เรื่องเล่าจาก เมืองเลย

  • 5 ตอบ
  • 2536 อ่าน

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 05:55:51 AM »
วันที่9 ก.พ.ที่ผ่านมาผมได้ตามไปดูเสียงอิสานงานดอกฝ้ายบานมะขามหวานเมืองเลย ขับรถจากอุดรถึงเลยก็ปาจะ3ทุ่ม

ไปถึงคนเยอะมากตั้งแต่ทางเข้างานเดินเบียดเสียดไปซื้อตั๋วเข้างานกาชาดราคา20บาทได้ตั๋วแล้วก็เดินเบียดเสียดแบบขยับที่ละนิดผมล่ะใจร้อบอยากไปให้ถึง

หน้าเวทีเร็วๆเพราะได้ยินเสียงการแสดงผมไปถึงงานกาชาดก็ได้ยินเสียงแม่นกโชว์เพลงปาฎิหารกว่าจะเบียดถึงเวทีดนตรีก็กินเวลาไปมากจนเล็กใหญ่โชว์เสร็จแบบว่าคนเยอะจริงๆ
ข่าวดีก็คือพี่หนึ่งแดนเซอร์ชายที่ไปพักรักษาตัวได้กลับมาแล้วเต้นเก่งมากผมคิดว่าที่เค้าหายไปคงไม่ได้ป่วยหรอกพี่หนึ่งเค้าไปจัดฟันมาเห็นตอนยิ้มมีฟันเหล็กสีฟ้า
การกลับมาคราวนี้ของพี่หนึ่งผมว่าไม่หล่อเท่าเก่าเพราะผมแกยาวขึ้นและแกก็ดัดผมด้วยผมคิดว่าแบบเก่าแก่หล่อแล้วตอนที่พี่แกยังไม่ดัดฟันผมถ่ายรูปไว้อยู่นะ
แต่ผมลงให้ดูไม่เป็นผมนั่งดูจนถึงตี1ครึ่งการแสดงก็จบลงเพราะทางผู้จัดงานให้เวลาแค่นี้เรียกได้ว่างานดอกฝ้ายไม่มีหมอลำคณะไหนได้ไปแสดงเลยมี
เสียงอิสานเพียงคณะเดียวในความคิดของผมนะผมว่าเสียงอิสานดีที่สุดกว่าทุกคณะเพราะเค้าโชว์เต็มโชว์คุ้มค่าไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหน้าผมลายการเต้นเริ้ดมาก
ไม่เหมือนพวกคณะอื่นที่โชว์ถึงประมาณ5ทุ่มครึ่งก็ลำแล้วที่กะเทยไปดูมากๆเพราะเขานำเพลงตลาดมาร้องผิดกับเสียงอิสานที่ใช้เพลงของตนเองหลังจากนั้นผมก็มาขับรถเล่นอ้อมเมืองเลยสักพักก็ขับกลับมาแถวๆงานอีกกะจะได้เห็นหางเครื่องเดินออกมาซื้อของกินพอกลับมาก็ได้เห็นจริงๆเห็นพี่หนึ่งและเพื่อนเดินออกมาในชุด
ธรรมดา3คนเดินออกมาเข้า7-11ผมก็แอบตามเข้าไปดูใกล้แบบประชิดตัวกะจะจับพิรุธให้ได้ว่าเขาทั้ง3เป็นเกย์หรือเปล่าจากนนั้นผมก็ขับรถกลับอุดรทันทีโชคดีที่มีรถบัสเสียงอิสาน2คันขับกลับทางเดียวกันผมจึงมีเพื่อนร่วมทางกว่าจะมาถึงอุดรก็ตี5พอดีผมก็ขับตามรถ2คันนั้นจนถึงบ้านพักเสียงอิสานเพราะทางเดียวกันกับบ้านผมพอถึงบ้านผมก็มาโพสเล่าให้อ่านสงสัยวันที่10คงไม่มีงานเสียงอิสานจึงพากันกลับบ้านพัก....นี้ก็จะหกโมงเช้าแล้วขอตัวนอนก่อนนะส่วนรูปภาพงานเสียงอิสาน
ที่เลยผมเห็นมีแฟนคลับถ่ายอยู่เดี๋ยวเขาคงเอามาลงให้ดูถ้าเขาเป็นแฟนคลับเสียงอิสานเขาต้องเอามาลงให้ดูแน่นอน

Re: เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 08:58:04 AM »
1. พี่หนึ่งป่วยแน่นอน เพราะพี่น้องข่อยเอายาไปส่งฮอดมือหลังเวที (พี่น้องข่อยเป็เภสัชกร Phamatum) และอาการป่วยที่เป็นก็หนักเอาการ จึงต้องพักเป็นเวลานาน อ้อแล้วพี่หนึ่งกะมานานแล้วไม่ใช่มางานนี้งานแรกครับพี่น้อง
2. พี่หนึ่งดัดฟันมาโดนแล้ว นานมาก แสดงว่าในเดือนๆ หนึ่ง พี่น้องคงมีโอกาสได้เบิ่งหมอลำแค่ไม่กี่ครั้ง จึงมองไม่เห็นว่ามีอะไรที่เปลี่ยนแปลง
3. เรื่องหลังเวที เป็นสิทธิส่วนบุคคลของศิลปิน เขาจะเป็นอะไรก็เรื่องของเขา เราติดตามนำเบิ่งแค่หน้าเวที ให้กำลังใจกันหน้าเวที  ผมว่าแค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับหน้าที่แฟนคลับที่ดีและศิลปินกะเต็มที่กับการแสดงเทิงเวที  ศิลปินเขากะเป็นคน พอจบการแสดง เขาก็ต้องการความเป็นส่วนตัวบ้างนะผมว่า อยากจะทำนุ่น ทำนี้เหมือนกัน
4. การแสดงของหมอลำแต่ละวง ไม่เหมือนกัน อย่าง เสียงอิสาน เขาเน้นคอนเสิร์ต ไม่ค่อยเน้นลำเรื่อง เขาก็จัดคอนเสิร์ตเต็ม แต่บางคณะเขาเน้นลำเรื่อง เขาก็เล่นคอนเสิร์ตพอประมาณแล้วลำเรื่องต่อ ซึ่งผู้ชมก็มีหลายกลุ่มบางคนก็อยากดูลำเรื่อง บางคนก็อยากดูคอนเสิร์ต คนที่ชอบดูลำเรื่องเขาก็มักจะบ่นให้ฟังเสมอว่า จะเต้นอะไรกันนักกันหนา ลำเรื่องให้ดูหน่อยเถอะ (ได้ยินมากับหู) โดยเฉพาะผู้อาวุโส
5. ภาพถ่ายของแฟนคลับ บางท่านถ่ายมาจริงแต่ก็ไม่ได้นำมาแบ่งปันเสมอไป อาจจะต้องการเก็บภาพความประทับใจไว้ชมส่วนตัว หรืออาจจะไม่รู้วิธีการลงภาพก็เป็นได้นะพี่น้อง เหอะ เหอะ ข่อยกะเจอมาหลายคนแล้ว หน้าเวที่ถ่ายกันแซวซะ บาดภาพที่เอามาลง มีข่อยลงผุเดียวกะมี เหอะ เหอะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 09:05:47 AM โดย among601/2543 »

Re: เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 02:13:53 PM »
เออใช่พี่หนึ่งแกเหมือนคนป่วยจริงๆ งานที่เมืองเลยแกทำผมมาใหม่ด้วย พี่มงรู้ลึกจริงๆเพราะผมอยู่อุดรแท้ๆยังไม่รู้เรื่องด้านหลังเวทีมากนัก เลื่อมใสในพี่จริงๆ นี่แหละแฟนตัวจริง

Re: เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 02:36:25 PM »
เออใช่พี่หนึ่งแกเหมือนคนป่วยจริงๆ งานที่เมืองเลยแกทำผมมาใหม่ด้วย พี่มงรู้ลึกจริงๆเพราะผมอยู่อุดรแท้ๆยังไม่รู้เรื่องด้านหลังเวทีมากนัก เลื่อมใสในพี่จริงๆ นี่แหละแฟนตัวจริง

แม่น และข่อยคึดว่าเผิ่นกะน่าจะยังบ่หายดีปานใด๋ เพราะบางงานกะเห็นขึ้นมาเต้นแค่ไม่กี่เพลงเองพี่น้อง...

หึ ข่อยนะบ่ได้รู้ทุกเรื่องดอกพี่น้อง ข่อยนะเลือกเรื่องที่อยากจะรู้ดีกว่า เรื่องบางเรื่องจั๊กสิอยากรู้ไปเฮ็ดหยัง บ่มีประโยชน์อีหยังนำ...

รู้แต่พอควร รู้แต่เรื่องที่ควรจะรู้ส่ำนี้กะโอเชแล้วนะผมว่า....เหอะ เหอะ

Re: เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 10, 2012, 06:19:43 PM »
เออใช่พี่หนึ่งแกเหมือนคนป่วยจริงๆ งานที่เมืองเลยแกทำผมมาใหม่ด้วย พี่มงรู้ลึกจริงๆเพราะผมอยู่อุดรแท้ๆยังไม่รู้เรื่องด้านหลังเวทีมากนัก เลื่อมใสในพี่จริงๆ นี่แหละแฟนตัวจริง

แม่น และข่อยคึดว่าเผิ่นกะน่าจะยังบ่หายดีปานใด๋ เพราะบางงานกะเห็นขึ้นมาเต้นแค่ไม่กี่เพลงเองพี่น้อง...

หึ ข่อยนะบ่ได้รู้ทุกเรื่องดอกพี่น้อง ข่อยนะเลือกเรื่องที่อยากจะรู้ดีกว่า เรื่องบางเรื่องจั๊กสิอยากรู้ไปเฮ็ดหยัง บ่มีประโยชน์อีหยังนำ...

รู้แต่พอควร รู้แต่เรื่องที่ควรจะรู้ส่ำนี้กะโอเชแล้วนะผมว่า....เหอะ เหอะ



ถ่อมตัวอีกแล้ว เยี่ยมที่สุด

Re: เรื่องเล่าจาก เมืองเลย
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: พฤศจิกายน 07, 2012, 03:36:28 PM »
 e56 e56  ขอบคุรมากๆครับ

 


รับทำเว็บ สมุทรปราการ