34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง

  • 34 ตอบ
  • 23992 อ่าน

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

*

ออฟไลน์ pei

  • ****
  • 276
เรื่องราวความรัก บทสัมภาษณ์ เเม่นกเเละพ่อหลอด ในนิตยสาร INLOVE ฉบับที่ 28 ธันวาคม 2553 ราคา 50 บาท

*

ออฟไลน์ pei

  • ****
  • 276
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มกราคม 03, 2011, 10:47:35 PM »
?จะเหนื่อยเพียงไหน จะทุกข์เพียงใดโปรดรู้ ตรงนั้นยังมีฉันอยู่ พร้อมจะดูแลหัวใจ หากมรสุม จะทำเธอเหน็บหนาวใจ พายุจะแรงแค่ไหน จะคอยอยู่ข้างเคียงเธอ??
เพลงนี้ดังก้องกังวานอยู่ในหู หลังจากที่ได้พูดคุยกับ ?คู่รัก? ที่มาเยือน ?รักนิรันดร์? ของเราในฉบับนี้ ความรักของเขาและเธอ ?นกน้อย อุไรพร? หรือ ?อุไร สีหะวงศ์? กับสามี ?หลอด? มัยกิจ ฉิมหลวง กว่าทั้ง ?พ่อหลอด-แม่นก? จะสร้างวงดนตรีคณะ ?เสียงอิสาน? ให้ประสบความสำเร็จ เป็นวงดนตรีที่สร้างนักร้องหมอลำที่มีชื่อเสียง อาทิ ?ลูกแพร-ไหมไทย, ปอยฝ้าย มาลัยพร? อย่างทุกวันนี้ ทั้งสองต้องเจอพายุหนักอย่างใหญ่หลวง เจอปัญหาเรื่องเงิน อดมื้อกินมื้อ ขอข้าววัดกิน
แต่ด้วย ?พลังแห่งความรัก? ทำให้ทั้งสองเลือกที่จะอยู่ ?เคียงข้างกัน? ไม่มีห่างจากกันไปไหน และจะจูงมือกันก้าวข้าม ?อุปสรรค? เหล่านั้นมาจนกลายเป็น ?พ่อหลอด-แม่นก? ที่มีลูกๆนับร้อยชีวิตให้ความเคารพ จนถึงตอนนี้ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกันมา 34 ปีแล้ว
เรื่องราว ?ความรัก? ที่แสนทรหด ของ ?แม่นก-พ่อหลอด? เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่หลายคนถึงกับต้องน้ำตาซึมเมื่อได้สดับตรับฟัง


เริ่มจากเพื่อนร่วมงาน
   พ่อหลอด: ผมกับนกน้อย ได้เริ่มต้นคบกัน เมื่อ พ.ศ.2519 ครับ ก่อนนั้นผมเองอยู่กับบริษัท โอสถสภามาโดยตลอด ในกลุ่มของเอ็นจิเนีย  ทีนี้พอย้ายมาเปิดสาขาที่อุดรธานี เห็นว่ามีการทำวงดนตรี เรารู้สึกว่า เขาทำได้เราก็น่าจะทำได้บ้าง เลยอยากทำวง เพราะมาจัดรายการที่อุดรฯ มาเปิดสำนักงาน เป็นสื่อกลางรับจ้างระหว่างเจ้าภาพกับหมอลำอยู่แล้ว ช่วงนั้นผมเริ่มมีคณะเพลง ก่อนหน้านี้คุณนกน้อยร้องเพลงอยู่วงเพชรพิณทอง แต่พอผมได้ข่าวว่าคุณนกน้อยออกจากวงแล้ว เลยอยากให้เขามาอยู่ด้วย มาเป็นนักร้องในวง
   แม่นก: ช่วงนั้นดิฉันออกจากวงเพชรพิณทอง จังหวัดอุบลราชธานี ไปอยู่บ้านเกิด ทำนาอยู่ที่ศรีสะเกษ ความตั้งใจตอนนั้นคืออยากออกจากวงการ ไม่ถึงกับเบื่อหน่าย แต่เราเกิดจากครอบครัวที่ยากจน ไม่มีพ่อแล้วแม่อยากให้เราไปทำนา เลยกลับไปอยู่บ้าน พ่อหลอดเขามาตามว่า อยากให้กลับเข้าวงการอีกครั้งหนึ่ง จึงกลับมาตั้งวง เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ?เสียงอิสาน?

ความเห็นใจบ่อเกิดความรัก
   พ่อหลอด: มาร่วมงานกันที่แรกยังไม่รักกันเลย อู๊ย หน้าตาอย่างนี้ผมจะรักได้ไงเล่า (หัวเราะ)
   แม่นก: ไม่ปิ๊งหรอก ท่านบอกว่าผู้หญิงคนนี้ขี้เหร่มาก ดูตรงไหนก็มีแต่ดำกับเขียว (หัวเราะ) จริงๆนะ ติไปทุกที่เลย
   พ่อหลอด: แต่พอมาอยู่วงได้ประมาณสักปีกว่า เราก็เริ่มใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ด้วยการที่ร่วมงานกัน เป็นความใกล้ชิด ความรักจึงเกิดขึ้น
   แม่นก: เขารู้ว่าชีวิตเรายากจน เขาคงเห็นใจ และมีความสงสารให้น่ะค่ะ
   พ่อหลอด: ครับ เกิดจากความเห็นใจเขา พฤติกรรมของครอบครัวเขา ดูแล้วน่าสงสารแล้วน่าเห็นใจ จนกลายมาเป็นความรัก

พิสูจน์รักให้แม่รู้
   แม่นก: สิ่งที่ทำให้ผูกพันและอยู่ร่วมกันก็คือ แม่ของดิฉันมาจากศรีสะเกษ ตอนนั้นเราเช่าบ้านอยู่เดือนละ1พัน บาท พ่อหลอดเขาได้คุยกับแม่เราจึงเกิดความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ แทนที่แม่จะเอาเรากลับบ้าน กลายเป็นว่ามาอยู่ด้วย และเป็นกำลังใจให้ที่นี่เลย พี่ๆทุกคนที่รอเราอยู่ที่บ้าน สงสัย เอ๊ะ แม่มาตามน้อง ตามยังไงทำไมไม่ยอมกลับ แม่บอกว่ายอมทิ้งพี่ๆ อยู่ทางบ้าน และอยู่กับเราตรงนี้นี่เองที่เป็นการทุ่มเทและเทใจให้กันเลย
   พ่อหลอด: ผมก็บอกว่า แม่ ผมรักนกนะ และเราพร้อมที่จะทุ่มเท เราพร้อมที่จะสร้างสรรค์ แม่เข้าใจผมนิดนึงนะ แต่ถ้าถามว่าครอบครัวของแม่มองผมเป็นยังไง ผมมองแม่เป็นยังไง แม่ยังมองครอบครัวผมไม่ทะลุ แม่ลองมาอยู่กับผมก่อน พอแม่มาอยู่ตั้งแต่วันนั้นมา กลายเป็นความผูกพัน ความรัก ทั้งระหว่างคุณนกน้อยและคุณแม่ด้วย
   แม่นก: ตอนนั้นพี่ๆ ในครอบครัวให้เลือกเลย ถ้าแม่เลือกเอานกนะ แม่ต้องไปอยู่บ้านเช่ากับนก แต่ที่นี่บ้านเกิดของแม่นะ ทุกอย่างแม่มีพร้อม ทำไมต้องมาอยู่กับนก แทนที่นกเลือกที่จะมาอยู่กับแม่ที่บ้านเกิด แม่ตัดสินใจบอกในเมื่อลูกสุดท้องที่แม่รักไม่ไป แม่เลยเลือกที่จะอยู่นี้กับลูก

วงดนตรีประสบความล้มเหลว
   พ่อหลอด: กว่าจะมาถึงวันนี้เราฝ่าฟันมาสุดยอดครับ ผมจะบอกครอบครัวผม ทั้งพี่ น้อง ว่าผมขอเป็นผู้ให้ ไม่ขอเป็นผู้รับ เพราะฉะนั้นผมเริ่มมาจากกรุงเทพฯ เริ่มจากที่ศูนย์ เหมือนคุณนกน้อย ผมรับเขามาที่นี่ เริ่มต้นที่ศูนย์เช่นกัน สุดท้ายศูนย์บวกศูนย์มันคืออะไรล่ะ มันก็สุดแร้นแค้น และสุดต่อสู้เลยล่ะ ทำวงไม่ประสบความสำเร็จ ล้มเหลว ขายหมดทุกอย่าง
   แม่นก: ปัญหามันมาจากประสบการณ์ในการทำวงมันยังน้อยและความอดทนไม่พอ
   พ่อหลอด: อีกอย่างถนนสายนี้ทุนน้อย ผมกล้าพูดได้ชัดเจนว่าเราอยู่บนถนนสายนี้มาตั้งแต่ พ.ศ.2500 เราเติบโตมาในกลุ่มศิลปินมาตลอด เราสามารถดึงเอาความรู้ความสามารถ บทเรียนมาจากเขามาใช้ได้ แต่ในขณะเดียวกันถ้าต้นทุนไม่ถึง มันก็จบ ใครก็ช่าง เป็นหนี้ 3-4 แสน ยุคนั้นถือว่าเยอะมากนะครับ
   แม่นก: ทุนน้อย ความอดทนน้อย สมาธิสั้น พอเจอปัญหาคือเรายังเด็กอยู่ มันเป็นปัญหามากสำหรับเราในตอนนั้น ไม่ไหว ตอนนั้น พี่ๆ พ่อๆ ต่างก็ต่อต้าน ลูกในวงบางคนไม่อยากมีหัวหน้าวงเป็นผู้หญิง เราเจอปัญหาหนักๆ และมันพาให้เราท้อ อยากหยุด และความบอกว่าเป็นผู้ให้ ไม่เป็นผู้รับ ไม่มีเราก็ต้องหา ก็ต้องขวนขวายดิ้นรนตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต

ยากแค้นถึงขั้นขอข้าววัดกิน
   แม่นก: คือมันปะติดปะต่อไม่ได้เลยว่าล้มกี่ครั้งลุกกี่หนกว่าจะมีวันนี้ ลำบากถึงขั้นต้องไปขอข้าววัดกิน
   พ่อหลอด: มันยากจนจริงๆ มันไม่มีจะกิน ปกติชีวิตของผมครอบครัวชัดเจน ตระกูลชัดเจน แต่เรามาอยู่แบบนี้แล้วเราไม่อยากสร้างความลำบากให้ใคร เราทนกัดก้อนเกลือกิน แต่ไม่ใช่ว่า ?รักแท้กัดก้อนเกลือกิน? เราประคองชีวิตของเรา สุดท้ายไปขอข้าววัด วันนี้บิณฑบาตได้น้อย ขอได้น้อย สุดท้ายไม่มีก็ขอแม่ชี ขอข้าวสารมาหุง ไม่มีอะไร ก็ไปขอร้านก๋วยเตี๋ยว พริกป่น น้ำปลา มาคลุกข้าว 3 ปีเต็มๆ ที่ต้องเป็นแบบนั้น
   แม่นก: พอถึงทางตัน ก็คิดฮอดวัด ไปนั่งปรับทุกข์ พูดถึงเรื่องธรรมะ มาขัดเกลาจิตใจ ร้องไห้ปรับทุกข์ ท่านพูดเหมือนเติมไฟให้เรามีสติปัญญา ?ชีวิตสูตรสำเร็จคือการอดทน?
   พ่อหลอด: แต่ถ้าถามวันนี้ผมคือใคร ผมคือลูกพระ เวลาจนผมพึ่งพระมาโดยตลอด และสุดท้ายพอมีอยู่มีกินเราก็ต้องมองถึงพระและศาสนา

ร่วมทุกข์ร่วมสุข จูงมือก้าวข้ามอุปสรรค
   พ่อหลอด: ผมบอกคุณนกน้อย ชีวิตเราเนี่ย คนเรามันล้มได้ โอกาสน่าจะเป็นของเรา เราน่าจะลุกได้ เพราะฉะนั้นคุณท้อไหม พร้อมที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผมไหม
   แม่นก: ตอนที่เราลำบาก เหมือนมีแค่ 2 คนจริงๆ มองไม่ออกคิดไม่ถึงใครเลย ไม่ทราบว่าจะคิดถึงใคร ชีวิตที่มันลำบากลำบนขนาดนี้ ใครจะช่วยได้ การทำวงที่ไม่ประสบความสำเร็จ พอไปปรึกษาญาติพี่น้อง ทุกคนไม่สนับสนุน ไม่มีใครอยากให้ทำ มีแม่คนเดียวที่บอกว่าลูกต้องทำ ลูกทำได้ ลูกเก่ง ที่เรามีวันนี้ได้ เหมือนเป็นพลังของผู้หญิงคนนั้นที่ชม ผลัก ยก จนเราเป็นผู้หญิงเก่งและดูแลญาติพี่น้องทั่วทุกคน ถึงเข้าตาจนขนาดไหนก็แล้วแต่ ท่านจะบอกเสมอว่า ต้องดูแลญาติพี่น้องนะ พี่คนนี้ต้องช่วย คนนั้นต้องช่วย ทั้งที่ในขณะนั้น พี่น้องญาติ ฐานะดีกว่าเรา มีบ้าน มีกิน แต่แม่บอกว่าเธอคือคนเก่ง เธอต้องทำได้ พลังจากผู้หญิงคนนั้น ทำให้มีวันนี้ได้ เป็นกำลังใจเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตคือคุณแม่เลยค่ะ
   พ่อหลอด: แล้วก็ตู๊เจ้าหนี้ วันนี้เขามา ก็ขอเขาอีก 15 วันเถอะ ขออีกสักเดือนนึงนะ ช่วยหน่อยนะครับ เมตตาหน่อย บางทีเขามาทวงหนี้ ต้องแอบหลบ ทำอย่างนี่เกือบปีหนึ่ง บางครั้งแอบในห้องน้ำ เหม็นก็เหม็น แต่ผมมองว่าที่เราผ่านมาได้ นอกจากปาฏิหาริย์หรือความสามารถแล้ว ผมจะบนบานศาลกล่าวกับสิ่งที่เราเคารพนับถือเป็นสรณะของชีวิต ถึงทางตันก็นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไปจุดธูปจุดเทียน บนบานศาลกล่าวว่าเป็นแบบนี้นะ ถ้าได้ 50 งานขึ้น 100 งานขึ้น 200 งานขึ้นนะ จะอย่างนี้ อย่างนี้ สุดท้ายก็เริ่มดีขึ้นมาตลอด และเราก็ปฏิบัติมาโดยตลอด ตอนนี้ ?เสียงอิสานคือลูกพระ? เลย เวลาเข้าตาจนปุ๊บ เราบนบานศาลกล่าว พอมันได้ผล อ๋อ ใช่เหรอ ท่านเมตตาเราแล้วใช่ไหม เราก็ทุ่มเท

พยายามมีลูกแต่ไม่สำเร็จ
   พ่อหลอด: เริ่มต้นตอนอยู่ด้วยกัน มีเหมือนกันที่อยากจะมีลูก เราสร้างทุกสิ่งทุกอย่างมากับมือ เราก็มานั่งคิดว่า เราทำไปเพื่อใคร แต่ก่อนเป็นปัญหามาก วิ่งหน้าวิ่งหลัง หมอตรงไหนดี สร้างฮอร์โมน แต่ก็ไม่ได้ผล หมดหลายตังค์แล้ว ไม่ได้ผลสักรายเลยไม่มีลูกดีกว่า พอมาถึงจุดนี้ อ๋อ สังคมเป็นอะไรขึ้นมา เราก็อยู่กับสังคม ทำประโยชน์ให้แก่สังคมบ้าง ทำผลประโยชน์ให้พุทธศาสนาบ้าง เข้าวัดเข้าวาบ้าง มันก็จบตรงนั้น
   แม่นก: แม่เข้าใจว่า ชีวิตของแม่ ถูกขีดมาให้เป็น ?นกน้อย อุไรพร? ที่จะต้องสร้างตำนาน เปิดตำนาน ให้ลูกหลานได้สืบสานให้สืบทอดมีลูกหลานที่มาเติมเต็มให้เรา
   พ่อหลอด: ตรงจุดนี้ สิ่งที่เราทำ ก็น่าจะมีคนสืบสาน แต่ถ้าสืบสานไม่ได้ ก็ถวายวัดมันก็จบเนอะ เราคิดเหมือนกันว่าถ้าเป็นอย่างนั้น จะสร้างมูลนิธิ ขายเข้ามูลนิธิไปเลย เพราะเราพึ่งใครไม่ได้ ใครดูแลเราไม่ได้ มันมีความคิดหลากหลาย
   แม่นก: แต่กับที่เจอปัญหารายวันรอบข้างชีวิตกับศาสนา และสัจธรรมที่เจอ เราต้องถูกเชิญไปวางผ้าบังสกุล ไปงานญาติคนนี่คนนั้น มันบอกแล้วว่า ทำวันนี้ให้ดีที่สุด วันพรุ่งนี้อาจเป็นวันที่เขามาทำให้เรา

ยังเติมความหวานให้กันเสมอ
   พ่อหลอด: เรื่องความหวาน มันต้องมีสิแหม?แล้วจะมาเคาะเอาตอนนี้ คิดไม่ออกนะว่าหวานกันตอนไหนบ้าง แต่ไอ้จะมาหอม มาจูบกันตอนนี้คงไม่ใช่แล้ว แต่สุดท้ายหวานน่ะทีแน่นอน ผมรักคุณนะ คุณรักผมนะ แต่เรื่องความประทับใจ เราให้กำลังใจซึ่งกันและกัน แม่พร้อมไหมเขาก็ถามว่า พ่อเอายังไงแม่ก็เอาอย่างนั้น มันเป็นกำลังใจที่ชัดเจน ที่จะฝ่าฟันอุปสรรค ผ่านสารพัด สารเพ มาอยู่ตรงนี้ ไม่เคยทะเลาะ กูมึงก็ไม่เคยพูด จะพูดกันแบบ แม่และก็พ่อ และไม่น่าจะมีคำหยาบออกมา

บั้นปลายชีวิตกับวงดนตรี
   แม่นก: ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงวันนี้ ถามว่าเราให้เวลากันยังไง ไม่มีเลย  ไม่ได้บอกว่าพ่อไม่มีให้แม่ และแม่ไม่มีให้พ่อนะ  ตอนนี้เวลาชีวิตที่เหลือ ทุ่มเทงาน ทุ่มเทให้ลูกๆ ตอนนี้ชีวิตแม่มีให้ลูกๆในวง ให้งานมากกว่าพ่อ พ่อเขามีหน้าที่ สร้างสรรค์งานโชว์ กับตลก กับทีม
   พ่อหลอด: บางครั้งมันเพลียครับ อย่างของผมต้องดูแลเจ้าภาพ ประสานเสียงอิสานทั้งหมด คือหน้าที่รับผิดชอบ มีงาน ไม่มีงานก็คือผมแม่นกดูแลหน้าเวที ดูแลศิลปินนะ ดูแลชุดของแม่นะ ดูแลลูกผู้หญิงของแม่ ผมต้องดูแลรถ ดูแลกลุ่มผู้ชาย ดูแลเรื่องงาน เครื่องเสียง เวที
   แม่นก: สำหรับแม่ไปไหนไม่เป็น มีคนชวนไปนั่นมานี่ แต่ว่าชีวิตเราทำงาน ผูกพันอยู่กับลูกเนี่ย อย่างทีมตลก ทีมหางเครื่อง นักร้อง ศิลปิน อยู่กับแม่หมด ตัวเองก็ไม่อยากไป และมีปัญหาตอนนี้ไม่ได้ร้องไห้กับพ่อ จะร้องไห้กับลูกวงมากกว่า ลูกทีมที่อยู่ใกล้ชิดแม่ความผูกพันจะอยู่ที่ลูกทีม ลูกนก ลูกไก่ ลูกกาของเรา

?เอื้ออาทร? พารักยั่งยืน
   พ่อหลอด: ขอความกรุณาหรือให้หนุ่มสาวกลุ่มที่มีครอบครัวเข้าใจกันว่า ความรักไม่ได้อยู่ที่แค่คำพูด มันอยู่ที่การเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน บางครั้ง ฐานานุรูปของคนมันแตกต่างกัน กลุ่มหนึ่งเขาจะมีเงินมีทอง มีสังหาริมทรัพย์ อสังหาริมทรัพย์ แต่อย่างชีวิตผมมันมีแต่ความจนกับความจน เริ่มต้นที่ศูนย์ แต่ความเอื้ออาทอซึ่งกันและกัน เปิดใจกว่างซึ่งกันและกัน แม่จะไม่ได้บอกว่า คุณรักผมนะ ผมรักคุณนะ แต่ตรงนี้เราเข้าใจตรงกันแล้วว่า เราพร้อมจะร่วมชีวิต ตายคู่กัน และฝากถึงคู่รักครอบครัว ให้มีความเห็นอกเห็นใจและมีความเอื้ออาทรตรงนี้ ความทุกข์มันจะสอนให้เรารู้ว่า ?ผมรักคุณนะ?
   แม่นก: ตัวแม่เองก็เหมือนเป็นศิราณีให้ลูกๆตลอด ลูกๆเข้ามาปรึกษา แม่เนี่ยแม่ดูสิ ทำไมแฟนหนูไม่ดีเหมือนแฟนคนนั้นเลย แฟนคนนั้นดี คนนี้ดี ถ้าเราไม่เอาคู่ชีวิตหรือแฟนเราเนี่ยไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เราพอเพียงและก็มองให้เข้าใจกัน ทะลุ เหมือนที่พ่อหลอดพูด เราจะไปได้รอด คนอื่นที่เรามองเห็นเรื่องราวที่ดีๆ เป็นฉากบังหน้าของเขาเนี่ย  ลึกๆ เขาอาจมีเรื่องที่บกพร่อง ขอให้เราทำความเข้าใจ และปรับความเข้าใจกัน อดทนอดกลั้น ทำสมาธิให้ยาวๆ ชีวิตก็จะไปรอดค่ะ

   คือผืนทรายที่โอบทะเลไว้ จะวันใดมั่นคงเหมือนดังที่เป็น อยู่เคียงข้างเธอ จะไม่ไหวเอน และยังคงชัดเจนอย่างนั้น?หาดทรายยังสวย รายล้อมทะเลด้วยรัก คงไว้ด้วยใจแน่นหนัก ไม่หวั่นยามพายุผ่าน จะมีเพียงฉันและเธอตราบนานเท่านาน มีรักมีใจผสาน ดั่งทรายอยู่คู่ทะเล

(ทรายกับทะเล : นันทิดา แก้วบัวสาย ขับร้อง)


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 04:09:33 PM โดย among601/2543 »

Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 08:50:29 AM »
บักเป้......สูคือบ่นั่งพิมพ์ บทสัมภาษณ์ มาให้ข้าเจ้าอ่านนำแหน่ละหือ.....

*

ออฟไลน์ pei

  • ****
  • 276
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 09:10:14 AM »
บักเป้......สูคือบ่นั่งพิมพ์ บทสัมภาษณ์ มาให้ข้าเจ้าอ่านนำแหน่ละหือ.....


เอาจังสั้นบ่  นายก. อบต  ที่งั้นสิจัดให้  รอโดนเเนเด้อ (แก้เเล้วเด้อ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 10:19:52 AM โดย pei »

Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 09:17:06 AM »
บักเป้......สูคือบ่นั่งพิมพ์ บทสัมภาษณ์ มาให้ข้าเจ้าอ่านนำแหน่ละหือ.....


เอาจังสั้นบ่  อบต  ที่งั้นสิจัดให้  รอโดนเเนเด้อ

บักนี่แหม.... นายก อบต. เฟ้ย นายก อบต. เงินเดือนหมื่นหนึ่งบ่เอา สิเอาสองหมื่นสี่.....

มาเลื่อยเก้าอี้ตูอยู่เรื่อย เลย....
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 09:41:26 AM โดย among601/2543 »

Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 10:24:33 AM »
ไปหามาให่อ่านแนเอื้อย    ข่อบไปหัวซื้อตั้งแต่ เช้า ยังบ่ได้เลย หาบ่พ่อ

*

ออฟไลน์ Mickey

  • ต้านลมด้วยแรงรัก
  • *
  • 356
  • ชมรมหวานใจโฆษกนกจ๋า
    • MSN Messenger - allz_Mickey@hotmail.com
    • Yahoo Instant Messenger - ไม่เล่น
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 11:38:46 AM »
เนาๆ ,,,,,อิอิ  อยากๆๆ อ่านแฮง  พิมพ์มาอ่านแน  อิอิ

ทางนี่กะจั่กสิไปหาซื้อยุไส >__<

*

ออฟไลน์ pei

  • ****
  • 276
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 11:42:27 AM »
ไปหามาให่อ่านแนเอื้อย    ข่อบไปหัวซื้อตั้งแต่ เช้า ยังบ่ได้เลย หาบ่พ่อ

ถามเจ้าของร้านหนังสือก็ได้ครับ ผมไปซื้อก็หาไม่เจอหนังสือมันเยอะ ก็ถามเจ้าของร้านเอา ว่า นิตยสาร INLOVE ฉบับที่ 28 ธันวาคม 2553 ราคา 50 บาท
ถ้าสิอ่าน ตอนนี้กำลังพิมอยู่  ได้ครึ่งหนึ่งเเล้ว ถ้าจักหน่อย

Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 12:18:45 PM »
ครับพี่ ผมรออยู่นะ  พิมมาให้หมดเลยเด้อ ทุกตัวอักษร เลยเด้อ

*

ออฟไลน์ ผู้คักเติบ

  • ประเทศประไทย ไม่ไช่ ตะวันออก กลาง !!
  • ***
  • 187
  • ฮักแต่เสียงอิสาน
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 12:54:32 PM »
 e24

*

ออฟไลน์ homerun

  • *****
  • 549
  • ชีวิตดนตรี ชีวีเสียงอิสาน
    • MSN Messenger - home16620@hotmail.com
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 03:59:57 PM »
ว้าวๆ เด๋วไปหาซื้อมาอ่านๆๆๆ

Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 09:42:09 PM »
 e105 e105สู้ๆๆต่อไปจร้ารักแม่ที่สุดในโลกเลย

*

ออฟไลน์ Mickey

  • ต้านลมด้วยแรงรัก
  • *
  • 356
  • ชมรมหวานใจโฆษกนกจ๋า
    • MSN Messenger - allz_Mickey@hotmail.com
    • Yahoo Instant Messenger - ไม่เล่น
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 11:04:26 PM »
สุดยอดเลยแม่นก,,,,,รักแม่นกจัง

เด๋วว่างๆจะไปหาซื้อเก็บไว้,,,,,+ ขอบคุณนะค่ะ ,,,,

ที่แนะนำเรื่องราวดีๆ  มาให้อ่านกัน ^__^

*

ออฟไลน์ AoM_AoM

  • *
  • 4
  • Aom_Aom
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: มกราคม 04, 2011, 11:38:21 PM »
เรื่องราวความรัก บทสัมภาษณ์ เเม่นกเเละพ่อหลอด ในนิตยสาร INLOVE ฉบับที่ 28 ธันวาคม 2553 ราคา 50 บาท
e13 e13 e13 e13

*

ออฟไลน์ สาวกนกน้อย

  • สาวกนกน้อย
  • ***
  • 155
  • รักแม่นกดังดวงใจ และจะตลอดไปจนชีวิตจะหาไม่
    • ICQ Messenger - 147852369
    • MSN Messenger - nattawut_11m.2@hotmail.com
    • AOL Instant Messenger - สาวกนกน้อย
Re: 34 ปี "รักทรหด" นกน้อย อุไรพร&มัยกิจ ฉิมหลวง
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: มกราคม 06, 2011, 12:08:41 PM »
โอยอ่านแล้วซึ้ง อ่านไปเศร้าไป  e79  e79

 


รับทำเว็บ สมุทรปราการ